Voetballer vrijgesproken na geweld op veld door gebrekkig onderzoek

BREDA, 5 augustus 2026 – De rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft een voetballer vrijgesproken van betrokkenheid bij ernstig geweld tijdens een wedstrijd in Breda. Het slachtoffer liep onder meer een gebroken jukboog, een gebroken oogkas en een hersenschudding op. Volgens de rechtbank kan door tegenstrijdige verklaringen en ontbrekende onderzoeksinformatie niet worden vastgesteld wie het geweld heeft gepleegd.

De verdachte stond terecht voor openlijke geweldpleging met zwaar lichamelijk letsel tot gevolg. Als alternatief was hem mishandeling met zwaar lichamelijk letsel ten laste gelegd. De rechtbank sprak hem op dinsdag 4 augustus van beide beschuldigingen vrij.

Opstootje na twaalf minuten voetballen

Het geweld vond plaats op 25 februari 2024 op het terrein van een voetbalvereniging in Breda. De verdachte speelde voor de bezoekende ploeg. Het latere slachtoffer kwam uit voor de thuisclub.

Na ongeveer twaalf minuten ontstond een opstootje tussen spelers van beide teams. Tijdens de ongeregeldheden werd het slachtoffer in zijn gezicht geslagen. Nadat hij op de grond was terechtgekomen, werd hij volgens zijn verklaring ook tegen het hoofd geschopt.

Het slachtoffer liep een gebroken jukboog, een gebroken oogkas en een hersenschudding op. De wedstrijd werd na het incident definitief gestaakt. Meerdere politie-eenheden kwamen naar het sportcomplex.

Getuigen wijzen verschillende spelers aan

De verklaringen van de aanwezigen liepen sterk uiteen. Het slachtoffer verklaarde dat hij door een speler van de bezoekende ploeg met een gebalde vuist in het gezicht was geslagen. Hij herkende een medeverdachte als degene die de klap zou hebben uitgedeeld. Wie hem daarna zou hebben geschopt, kon hij niet zeggen.

Vijf teamgenoten van het slachtoffer legden een andere verklaring af. Zij wezen juist de speler met rugnummer 6, volgens hen de verdachte, aan als degene die als eerste had geslagen. Een speler met rugnummer 4 zou vervolgens tegen het hoofd van het slachtoffer hebben geschopt.

Daartegenover stonden verklaringen van spelers en supporters van de bezoekende ploeg. Zeven van hen verklaarden dat de verdachte niemand tegen het hoofd had geslagen of geschopt. Twee andere teamgenoten verklaarden dat hij juist achteruitliep en zich aan het geweld probeerde te onttrekken.

Ook verklaring scheidsrechter niet eenduidig

Ook de verklaringen van de scheidsrechter boden volgens de rechtbank onvoldoende duidelijkheid. Kort na het incident vertelde hij aan de politie dat de speler met rugnummer 6 een speler van de thuisclub vol op de kaak had geslagen. Ook zou hij hebben gezien dat de spelers met de rugnummers 4 en 6 hadden geslagen of geschopt.

Enkele dagen later schreef de scheidsrechter in een e-mail dat hij alleen had gezien dat rugnummer 6 een klap uitdeelde. Wat daarna gebeurde, zou hij niet hebben gezien. De speler met rugnummer 4 werd in dat bericht niet genoemd.

De verdachte ontkende zowel bij de politie als tijdens de rechtszaak dat hij iemand had geslagen of geschopt. Hij verklaarde dat hij voor zijn eigen veiligheid achteruitliep. Ook zei hij niet te weten met welk rugnummer hij speelde.

Geen zekerheid over gebruikte rugnummers

Een belangrijk probleem was dat niet was onderzocht welke spelers tijdens de wedstrijd daadwerkelijk de rugnummers 4 en 6 droegen. In een proces-verbaal stond dat de verdachte kort na de wedstrijd tegen een politieagent zou hebben gezegd dat hij rugnummer 6 droeg.

De verdachte ontkende echter dat hij met de politie over rugnummers had gesproken. Ondanks deze betwisting en het grote belang van de rugnummers in de getuigenverklaringen volgde geen nader onderzoek naar de kleding van de spelers.

Daardoor kon volgens de rechtbank niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld wie tijdens de wedstrijd welk rugnummer droeg.

Videobeelden te laat onderzocht

Daarnaast werd pas enkele dagen voor de inhoudelijke behandeling een filmfragment aan het strafdossier toegevoegd. Volgens het Openbaar Ministerie was het opstootje op deze beelden te zien.

De beelden waren volgens het vonnis van matige kwaliteit. De politie had bovendien geen proces-verbaal opgesteld met een beschrijving van wat op het fragment te zien was. Het slachtoffer, de verdachte en de medeverdachte waren tijdens het politieonderzoek evenmin met de beelden geconfronteerd.

Hierdoor bleef onduidelijk welke personen op de beelden stonden en welke handelingen zij precies verrichtten.

Vrijspraak wegens redelijke twijfel

Het Openbaar Ministerie vond dat openlijke geweldpleging bewezen kon worden. De officier van justitie stelde wel dat niet kon worden vastgesteld dat de verdachte persoonlijk het zware letsel had veroorzaakt. De verdediging vroeg om volledige vrijspraak.

De rechtbank concludeerde dat de verklaringen van beide teams lijnrecht tegenover elkaar stonden. Ook het slachtoffer en zijn eigen teamgenoten wezen verschillende personen aan als degene die de eerste klap zou hebben uitgedeeld.

Door deze tegenstrijdigheden en het ontbreken van essentiële informatie kon niet buiten redelijke twijfel worden vastgesteld dat de verdachte geweld had gebruikt. Evenmin kon worden bewezen dat hij een voldoende belangrijke bijdrage had geleverd aan het groepsgeweld.

Rechtbank betreurt uitblijven openheid

De rechtbank sprak de verdachte daarom vrij van zowel openlijke geweldpleging als mishandeling. In het vonnis uitte de rechtbank scherpe kritiek op het gebrek aan openheid van spelers van de bezoekende ploeg.

Volgens de rechters hebben de betrokken spelers bijna tweeënhalf jaar na het incident nog altijd geen volledige duidelijkheid gegeven over wat er is gebeurd. Het gevolg daarvan is dat niemand strafrechtelijk verantwoordelijk kan worden gehouden voor het ernstige geweld en het zware letsel van het slachtoffer.

Het slachtoffer had aanvankelijk een schadevergoeding van 69.109,55 euro gevorderd. Een aantal schadeposten werd tijdens de zitting verlaagd. Omdat de verdachte is vrijgesproken, verklaarde de rechtbank het slachtoffer niet-ontvankelijk in de schadevordering. De schade kan daardoor niet binnen deze strafzaak op de verdachte worden verhaald.