GLASGOW – Lieke Klaver heeft zaterdagavond de bronzen medaille veroverd op de 400 meter tijdens de wereldkampioenschappen indoor. Ondanks haar podiumplaats uitte de Nederlandse atlete na afloop felle kritiek op de nieuwe wedstrijdstructuur van de internationale atletiekfederatie IAAF. Klaver spreekt van een systeem dat de sportieve spanning ondermijnt.
Kritiek op gebrek aan strijd
Klaver liet direct na de finish weten dat zij de vernieuwing een stap terug vindt. “In het oude systeem moest je in de halve finales vechten voor de gunstigste banen door zo snel mogelijk te rennen. Dat zorgde voor een extra laag competitie en tactiek“, aldus een ontevreden Klaver. “Nu vervalt die noodzaak deels, wat de onderlinge strijd niet ten goede komt.“
De Noord-Hollandse kwam uit in de eerste finale-heat. Daarin moest zij alleen de Poolse Natalia Bukowiecka voor zich dulden. Klaver finishte als tweede in een tijd van 51,04 seconden.
De logica van de IAAF is op papier helder. Op de krappe indoorbanen zijn de binnenste banen (1 en 2) een nadeel door de scherpe bochten. Door de acht finalisten te verdelen over twee races van vier, kan iedereen in de gunstigere buitenbanen starten. Maar tegen welke prijs?
Het einde van de ‘man-tegen-man’ strijd
Atletiek op topniveau gaat niet alleen over de klok; het gaat over de psychologie van de directe strijd. In een traditionele finale voel je de adem van je concurrent in je nek, zie je vanuit je ooghoek wanneer iemand aanzet en kun je tactisch reageren.
Door de finales op te splitsen, degradeert de IAAF de climax van het toernooi tot een veredelde tijdrit. Lieke Klaver vatte het perfect samen: het haalt de angel uit de kwalificatie. Voorheen vocht je in de halve finale voor die felbegeerde buitenbaan in de finale. Dat gaf de voorrondes een extra lading. Nu wordt die sportieve hiërarchie weggepoetst ten gunste van een klinische, mathematische benadering.
De anticlimax op de zitzak
Niets illustreerde het faillissement van deze nieuwe opzet beter dan het beeld van Klaver en de Poolse Bukowiecka op een paar zitzakken naast de baan. Terwijl zij naar een scherm staarden om te zien wat de concurrentie in de tweede heat deed, verdween de magie van de overwinning.
Een atleet hoort over de finish te komen en direct te weten: ik ben de kampioen. Nu kregen we een “virtuele” winnaar. De vreugde van de uiteindelijke winnares, de Tsjechische Manuel, voelde losgekoppeld van de prestatie van Klaver, simpelweg omdat ze nooit samen op de baan stonden.
Eerlijkheid versus beleving
Natuurlijk is een eerlijke kans voor iedereen een nobel streven. Maar sport is nooit 100% eerlijk; wind mee of tegen, de staat van de grasmat of een loting horen bij de charme. Door de fysieke strijd te elimineren om de ‘baancijfers’ gelijk te trekken, berooft de IAAF de kijker van het mooiste aspect van de 400 meter: de chaos van de gezamenlijke invoegfase na de eerste ronde.
Als de atletiekbond deze weg blijft bewandelen, dreigt de sport te veranderen in een kille opeenvolging van statistieken. Laten we hopen dat de kritiek van toppers als Klaver de bond dwingt om terug te keren naar de basis: acht atleten, één schot, en moge de beste (in de breedste zin van het woord) winnen.
Afwezigheid Femke Broeders
Opvallende afwezige op de 400 meter dit toernooi is Femke Broeders (voorheen Femke Bol). De regerend kampioene heeft de 400 meter inmiddels vaarwel gezegd en richt haar pijlen volledig op de 800 meter. Broeders heeft er echter voor gekozen om dit WK indoor aan zich voorbij te laten gaan om zich optimaal voor te bereiden op het buitenseizoen.
Ontdek meer van HBP Media
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.