Eén veroordeling en drie vrijspraken in zedenzaken

MIDDELBURG, 24 augustus 2026 – De Rechtbank Zeeland-West-Brabant heeft in vier afzonderlijke zedenzaken uitspraak gedaan. In drie zaken volgde vrijspraak voor de beschuldiging van verkrachting in vereniging, terwijl in een vierde zaak een verdachte werd veroordeeld voor verkrachting en meermalen gepleegde verkrachting in vereniging.

De uitspraken werden op 21 augustus gedaan door de meervoudige strafkamer in Middelburg. In de drie vrijspraken speelde vooral de vraag of voldoende steunbewijs aanwezig was voor de gestelde dwang. De rechtbank concludeerde dat daarvan onvoldoende sprake was.

Vrijspraak in eerste zaak

In de eerste zaak stond een verdachte terecht voor een vermeende verkrachting in vereniging in juni 2021. De rechtbank stelde vast dat sprake was geweest van seksuele handelingen tussen betrokkenen, maar oordeelde dat het dossier onvoldoende steunbewijs bevatte voor de beschuldiging dat deze onder dwang hadden plaatsgevonden. De verdachte werd daarom vrijgesproken.

Volgens de rechtbank waren de verklaringen van de aangeefster wel consistent en gedetailleerd, maar kon de verdenking niet uitsluitend op haar verklaring worden gebaseerd. Het vereiste aanvullende bewijs voor de gestelde dwang ontbrak.

Ook tweede verdachte vrijuit

Een soortgelijke conclusie trok de rechtbank in een tweede zaak rond een vermeende verkrachting in vereniging in september 2021. Ook daar werd vastgesteld dat seksuele handelingen hadden plaatsgevonden, maar dat er onvoldoende objectief steunbewijs aanwezig was voor de bewering dat sprake was van dwang.

De rechtbank benadrukte dat in zedenzaken steunbewijs noodzakelijk blijft wanneer verklaringen van betrokkenen op essentiële onderdelen van elkaar verschillen. Daarom volgde ook hier vrijspraak.

Derde vrijspraak na langdurig onderzoek

In een derde strafzaak werd een verdachte vervolgd voor meerdere vermeende verkrachtingen in vereniging over een langere periode. De rechtbank stelde opnieuw vast dat seksuele contacten hadden plaatsgevonden, maar zag onvoldoende bewijs om de gestelde dwang wettig en overtuigend vast te stellen.

Daardoor werd ook deze verdachte volledig vrijgesproken van de ten laste gelegde feiten.

Wel veroordeling in vierde zaak

In de vierde en omvangrijkste zaak kwam de rechtbank tot een andere conclusie. Een verdachte werd schuldig bevonden aan verkrachting en meermalen gepleegde verkrachting in vereniging. De feiten speelden zich af tijdens een relatie tussen de verdachte en het slachtoffer.

De rechtbank achtte bewezen dat de verdachte eenmaal het slachtoffer anaal heeft verkracht door onverwacht zijn penis in haar anus te brengen, terwijl bekend was dat zij daar niet voor openstond. Daarnaast werd bewezen verklaard dat de verdachte het slachtoffer meerdere malen had gedwongen deel te nemen aan seksuele handelingen met een andere man.

Voor deze feiten zag de rechtbank wel voldoende steunbewijs aanwezig. Een belangrijke rol speelde daarbij de verklaring van een medebetrokkene, die volgens de rechtbank het verhaal van het slachtoffer op essentiële punten ondersteunde.

Gevangenisstraf van vier jaar

De veroordeelde man kreeg een gevangenisstraf van vier jaar opgelegd, waarvan één jaar voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank hield rekening met de ernst van de feiten en de gevolgen voor het slachtoffer.

Daarnaast werd een schadevergoeding van 12.500 euro aan immateriële schade volledig toegewezen. Volgens de rechtbank had het slachtoffer nog altijd te maken met de psychische gevolgen van de bewezen verklaarde delicten.

Steunbewijs cruciaal in zedenzaken

De vier uitspraken onderstrepen volgens de rechtbank het belang van steunbewijs in zedenzaken. Hoewel in meerdere zaken geen aanleiding bestond om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaringen van aangeefsters, bleek aanvullende ondersteuning van die verklaringen noodzakelijk om tot een veroordeling te kunnen komen.

In drie zaken leidde het ontbreken van voldoende steunbewijs tot vrijspraak. In de vierde zaak resulteerde aanvullend bewijs juist in een veroordeling en een langdurige gevangenisstraf.