AMSTERDAM, 7 januari 2026 – De positie van de Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei staat sterker onder druk dan op enig moment in de afgelopen jaren. In heel Iran breiden protesten zich uit, gevoed door economische malaise, hoge inflatie, een ernstige watercrisis en groeiende politieke onvrede. Westerse inlichtingendiensten waarschuwen dat de situatie zo instabiel is geworden dat Khamenei zich voorbereidt op een mogelijk vertrek uit Teheran.
Escalerende onrust en harde taal
De protesten begonnen in de bazaar van Teheran en groeiden binnen enkele dagen uit tot landelijke demonstraties. Volgens berichten van internationale persbureaus zijn in de eerste negen dagen minstens 25 mensen om het leven gekomen. Veiligheidstroepen zijn massaal ingezet en video’s op sociale media tonen branden, grote mensenmassa’s en zware politie- en militaire aanwezigheid in meerdere steden.
Khamenei reageerde dit weekend met harde woorden en stelde dat “relschoppers op hun plaats moeten worden gezet”. Analisten zien deze uitspraak als een impliciete toestemming voor veiligheidstroepen om met meer geweld op te treden. Tegelijkertijd meldden de autoriteiten dat ongeveer 1.200 demonstranten zijn gearresteerd.
Vluchtplan richting Moskou
Volgens een inlichtingenrapport, waarover het Britse medium The Times berichtte, heeft Khamenei een noodscenario laten uitwerken voor het geval de situatie volledig uit de hand loopt. Dat plan zou voorzien in een vlucht naar Rusland, mogelijk richting Moskou, samen met circa twintig vertrouwelingen en familieleden. Onder hen bevindt zich ook zijn zoon en beoogd opvolger Mojtaba Khamenei.
Het vluchtplan zou in werking treden wanneer leger- of veiligheidseenheden weigeren op te treden tegen demonstranten of openlijk overlopen. Buitenlandse bezittingen en liquide middelen zouden een belangrijke rol spelen bij het veiligstellen van deze exitstrategie.
Als precedent wordt gewezen op Bashar al-Assad, die in 2024 naar Rusland vluchtte nadat zijn regime na dertien jaar burgeroorlog instortte.
Internationale druk en dreigende taal
De ontwikkelingen in Iran blijven niet onopgemerkt in Washington. De Amerikaanse president Donald Trump waarschuwde Teheran dat het “keihard zou worden geraakt” als er meer demonstranten omkomen. Ook herhaalde hij dreigementen over mogelijke aanvallen in verband met het Iraanse nucleaire en raketprogramma, terwijl hij Israël openlijk steunt in de spanningen met Iran.
Zowel de Verenigde Staten als Israël hebben de afgelopen jaren herhaaldelijk gesproken over de mogelijkheid van regimewissel in Iran. Die uitspraken versterken het wantrouwen binnen Teheran, dat nog altijd kampt met de gevolgen van Israëlische en Amerikaanse aanvallen tijdens een kort maar intens conflict in juni.
Economische crisis en inflatie
De economische situatie vormt een belangrijke voedingsbodem voor de onrust. Door internationale sancties en politieke spanningen is de Iraanse munt naar een historisch dieptepunt gezakt. De inflatie bedraagt inmiddels circa 40 procent, wat de koopkracht van miljoenen Iraniërs ernstig aantast.
De regering heeft noodmaatregelen aangekondigd, waaronder de benoeming van een nieuwe president van de centrale bank. Volgens economen zullen deze stappen echter onvoldoende zijn om de maatschappelijke onvrede op korte termijn te temperen.
Watercrisis vergroot frustratie
Naast economische problemen worstelt Iran met een acute watercrisis. Dalende waterstanden in stuwmeren en tekorten in stedelijke watervoorzieningen hebben geleid tot extra spanningen, vooral in de zomermaanden. Voor veel Iraniërs is dit het zichtbare bewijs van jarenlang slecht bestuur en gebrek aan investeringen in essentiële infrastructuur.
De combinatie van inflatie, werkloosheid en watertekorten zorgt ervoor dat protesten niet alleen politiek, maar ook sociaal-economisch van aard zijn.
Reactie van de Verenigde Naties
VN-secretaris-generaal António Guterres verklaarde “diep bedroefd” te zijn over het gemelde verlies aan mensenlevens en riep op tot terughoudendheid en respect voor mensenrechten. Tot nu toe heeft die oproep weinig zichtbaar effect gehad op het optreden van de Iraanse autoriteiten.
Onzekere toekomst voor het regime
Waarnemers sluiten niet uit dat Iran zich in een beslissende fase bevindt. Hoewel het regime nog steeds beschikt over loyale veiligheidstroepen, neemt de druk van binnenuit en van buitenaf toe. Het bestaan van een concreet vluchtplan onderstreept volgens analisten hoe serieus de dreiging voor de machtspositie van Khamenei wordt ingeschat.
Of de protesten zullen leiden tot structurele politieke veranderingen blijft onzeker, maar duidelijk is dat de stabiliteit van de Islamitische Republiek zwaarder onder druk staat dan in jaren het geval is geweest.
