Maximale straf in Barendrechtse misbruikzaak: 18 jaar en TBS

Barendrechtse Misbruikzaak Vonnis

ROTTERDAM, 4 maart 2026 – De Rechtbank Rotterdam heeft op 3 maart 2026 een historische uitspraak gedaan in de zogenaamde Barendrechtse misbruikzaak. De 46-jarige verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 jaar en terbeschikkingstelling (TBS) met dwangverpleging. Het vonnis omvat maar liefst 37 bewezen verklaarde feiten, variërend van langdurig seksueel misbruik van minderjarigen tot het grootschalig bezit van kinderporno.

Een ongekende omvang van misbruik

De feiten die tijdens de zittingen in januari 2026 naar voren kwamen, schetsen een macaber beeld van de handelingen van de verdachte over een periode van ruim dertien jaar. De man maakte in totaal meer dan dertig slachtoffers. Onder hen bevinden zich zijn eigen dochter, een nichtje van zijn ex-partner en zestien vriendinnetjes van zijn dochter.

Het misbruik vond plaats op momenten dat de kinderen zich veilig waanden: tijdens logeerpartijtjes bij de verdachte thuis in Barendrecht of op een camping in Hoeven. De rechtbank stelde vast dat sommige meisjes gedurende meerdere jaren op verschillende momenten zijn misbruikt.

De schokkende methode: Drogeren met Temazepam

Wat de Barendrechtse misbruikzaak extra gruwelijk maakt, is de systematische wijze waarop de verdachte te werk ging. Om te voorkomen dat de meisjes wakker zouden worden van de “vergaande seksuele handelingen”, diende hij hen slaapmedicatie toe. Veelal gebeurde dit door de stof temazepam op te lossen in een beker chocolademelk voor het slapengaan.

Zelfs zijn eigen kinderen bleven niet gespaard van deze praktijken; de verdachte gaf ook hen slaapmiddelen, enkel om te voorkomen dat zij zouden merken dat hun vriendinnetjes werden misbruikt. Hoewel de verdediging aanvoerde dat bij sommige slachtoffers geen sporen in het haar waren gevonden, oordeelde de rechtbank dat het “feitelijk niet voorstelbaar” was dat de kinderen niet wakker zouden zijn geworden zonder een hoge dosis slaapmiddel gezien de aard van de handelingen.

Bewijsmateriaal op harde schijven

Het onderzoek, bekend onder de naam “TGO Crans”, kwam in een stroomversnelling nadat de verdachte zich op 10 september 2024 bij de politie meldde. Hoewel hij aanvankelijk slechts twee gevallen bekende, leidde een vuilniszak met zes harde schijven tot de volledige omvang van zijn daden.+2

Op deze schijven trof de politie een zorgvuldig geordende mappenstructuur aan. Elke map was vernoemd naar de initialen van een slachtoffer en bevatte foto’s en video’s van het misbruik. Daarnaast bleek de man miljoenen afbeeldingen van kinderpornografisch materiaal te hebben gedownload.

Heimelijk filmen in de privésfeer

Naast het fysieke misbruik maakte de verdachte zich schuldig aan grootschalige schending van de privacy. Hij installeerde verborgen camera’s in zijn woning in Barendrecht. Hiermee filmde hij kinderen en volwassenen – waaronder zijn ex-partner, zijn buurvrouw en buurmeisjes – terwijl zij naar het toilet gingen of onder de douche stonden. Een van de minderjarige buurmeisjes werd hierbij volledig naakt vastgelegd.

Het oordeel: 18 jaar cel en TBS

De officier van justitie had een lagere straf geëist, maar de rechtbank achtte het uitzonderlijke karakter van de feiten reden genoeg om hierbovenop te gaan. “De ernst van de feiten, de omvangrijke schaal waarop de feiten hebben plaatsgevonden en het leed dat de slachtoffers is aangedaan, rechtvaardigen een zeer langdurige gevangenisstraf,” aldus het vonnis.

Bij het bepalen van de strafmaat is rekening gehouden met een rapport van het Pieter Baan Centrum. Deskundigen concludeerden dat de feiten de verdachte in verminderde mate kunnen worden toegerekend vanwege psychische stoornissen. Om de maatschappij optimaal te beschermen en de kans op herhaling te minimaliseren, is naast de 18 jaar cel ook onvoorwaardelijke TBS met dwangverpleging opgelegd.

Schadevergoeding voor 63 benadeelden

In totaal dienden 63 benadeelde partijen een vordering in. De rechtbank heeft bepaald dat de verdachte een totaalbedrag van ruim € 420.000 aan schadevergoeding moet betalen aan de slachtoffers. Dit bedrag is bestemd voor zowel materiële als immateriële schade die de slachtoffers door het misbruik hebben opgelopen.

De slachtoffers zijn gedurende het hele proces aangeduid met codes (zoals B18 of S66) om hun privacy te waarborgen en te voorkomen dat zij in hun verdere leven direct geassocieerd worden met deze zaak.


Ontdek meer van HBP Media

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie