DEN HAAG, 20 juli 2026 – Gidi Markuszower heeft kamervragen gesteld aan de minister van Asiel en Migratie over het succesvol indammen van de asielinstroom in Duitsland. Het Kamerlid verlangt dat Nederland de Duitse maatregelen overneemt zolang een totale asielstop uitblijft.
Daling asielinstroom in Duitsland vergeleken met Nederland
Uit de ingediende Kamervragen blijkt dat de asielinstroom in Duitsland tussen 2023 en 2025 met 65 procent is gedaald. Bovendien werd in mei 2026 de rustigste maand voor asielaanvragen in het buurland sinds 2012 geregistreerd.
De situatie in Nederland laat een tegenovergesteld beeld zien, met een toename van het aantal aanvragen in het eerste kwartaal van 2026 ten opzichte van een jaar eerder. Markuszower stelt dat een totale asielstop de enige daadwerkelijke oplossing is voor de asielcrisis.
Omdat deze maatregel momenteel niet wordt ingevoerd, verlangt het Kamerlid dat de minister op zijn minst de maatregelen neemt die in Duitsland aantoonbaar werken.
Grenscontroles, betaalpassen en uitzettingen
De voorgestelde maatregelen omvatten onder meer de invoering van structurele grenscontroles aan alle Nederlandse landsgrenzen, waarbij samenwerking met de Koninklijke Marechaussee wordt genoemd.
Daarnaast pleit de fractie voor de invoering van een bankkaartregeling om het misbruik van staatssteun door mensensmokkelaars tegen te gaan.
Verder wil Markuszower het beleid ten aanzien van veilige landen aanpassen. Het kabinet wordt opgeroepen om het Duitse beleidsuitgangspunt over te nemen, waarbij afgewezen asielzoekers het reële risico lopen om teruggestuurd te worden naar landen als Syrië en Afghanistan.
Kortere doorlooptijden en verbeterde doorstroom
In de vragenreeks wordt ook kritiek geuit op de lange doorlooptijd van de Nederlandse asielprocedure. Terwijl asielzoekers in Duitsland gemiddeld na elf maanden duidelijkheid krijgen, en in Bremen zelfs al na negen maanden, verloopt dit proces in Nederland aanzienlijk trager.
De minister moet aangeven wat de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) nodig heeft om de procedure te versnellen en zo de kosten voor noodopvang te verlagen.
Tot slot roept Markuszower op tot het invoeren van een Duits tweetrapssysteem voor statushouders. Dit systeem omvat overgangslocaties met een tijdslimiet en een eigen zoekplicht naar huisvesting om de doorstroom uit asielzoekerscentra (azc’s) te stimuleren en de woningmarkt te ontlasten.
Een begeleidend programma in deze fase, bestaande uit werk, taallessen en het sturen van kinderen naar school, zou bovendien moeten zorgen voor een betere integratie in de maatschappij.
Ontdek meer van
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
