Nederland houdt luchtruim open voor militaire vluchten

DEN HAAG, 5 mei 2026 – Het Nederlandse kabinet is niet voornemens het luchtruim of militaire bases te sluiten voor vluchten die gerelateerd zijn aan het conflict in Iran. Hiermee wijkt Nederland af van landen als Spanje en Frankrijk, die beperkingen hebben opgelegd aan het militaire vliegverkeer.

NAVO-afspraken leidend

In antwoord op Kamervragen van het lid Dassen (Volt) laten de ministers van Buitenlandse Zaken en Defensie weten dat de toegang tot het luchtruim gebaseerd is op de Nederlandse NAVO-binnenvliegregeling. Deze regeling is al bijna veertig jaar van kracht. Op basis hiervan, aangevuld met diplomatieke klaringen, mogen militaire vliegtuigen van de Verenigde Staten gebruikmaken van de Nederlandse infrastructuur.

Bij deze vluchten worden enkel de momenten van invliegen, uitvliegen en eventuele landingen geregistreerd. Het kabinet doet om operationele redenen geen uitspraken over de inhoud van specifieke vracht of individuele vliegbewegingen.

Geen sluiting ondanks internationale druk

Verschillende Europese landen, waaronder Spanje, Italië, Zwitserland en Frankrijk, zouden hun luchtruim hebben beperkt voor militair transport richting het conflict. Het kabinet nuanceert dit beeld en stelt dat de suggestie van een volledige sluiting in die landen geen recht doet aan de “complexe realiteit”. Elk land voert hierover een eigen nationaal beleid.

Voor Nederland is een sluiting momenteel niet aan de orde, mede door het vigerende staakt-het-vuren. Het kabinet benadrukt dat Nederland niet direct betrokken is bij het conflict en dat het beleid gericht blijft op de-escalatie en diplomatieke oplossingen.

Mensenrechten en internationaal recht

Op vragen over het risico dat militaire vracht via Nederland wordt ingezet voor mensenrechtenschendingen, antwoordt het kabinet dat het groot belang hecht aan de naleving van het internationaal recht. Desondanks ziet de regering geen aanleiding om de huidige vliegregelingen aan te passen. De besluitvorming over het gebruik van nationale infrastructuur blijft een soevereine bevoegdheid van de individuele lidstaten.