Raad van State: groen licht voor station Zierikzee

DEN HAAG, 27 februari 2026 – De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft op 25 februari 2026 de beroepen tegen het bestemmingsplan voor het hoogspanningsstation in Zierikzee ongegrond verklaard. Daarmee blijft het plan voor de bouw van een nieuw 150 kV-station ten zuidoosten van Zierikzee in stand.

De uitspraak bevestigt dat de gemeenteraad van Schouwen-Duiveland het bestemmingsplan zorgvuldig heeft voorbereid en de betrokken belangen voldoende heeft afgewogen

Netcongestie noodzaakt uitbreiding

Aanleiding voor het plan is de volle capaciteit van het elektriciteitsnet op Schouwen-Duiveland en Tholen. Volgens de plantoelichting is sprake van netcongestie. Een nieuwe aansluiting op het landelijke 150 kV-netwerk is volgens de gemeente essentieel om verdere economische en maatschappelijke ontwikkeling mogelijk te maken

Het bestemmingsplan “Hoogspanningsstation Zierikzee + herziening buitengebied (kabeltracés)” voorziet in:

• een nieuw hoogspanningsstation van circa 4,5 hectare;
• ondergrondse kabels en leidingen;
• waterberging;
• infrastructuur;
• landschappelijke inpassing.

De locatie ligt tussen de Straalweg en de N256, aan de zuidoostzijde van Zierikzee.

Overgangsrecht Omgevingswet

De Afdeling besteedt in de uitspraak eerst aandacht aan het overgangsrecht. Hoewel de Omgevingswet op 1 januari 2024 in werking is getreden, blijft in deze zaak het oude recht (Wet ruimtelijke ordening) van toepassing.

Dat komt doordat het ontwerpbestemmingsplan al op 29 december 2023 ter inzage was gelegd. Hierdoor wordt de rechtmatigheid van het besluit beoordeeld volgens het vóór 1 januari 2024 geldende recht.

Bezwaren omwonenden: locatiekeuze

Twee bewoners van een aangrenzend perceel voerden aan dat de locatiekeuze onzorgvuldig was. Volgens hen had het station bij voorkeur op een bestaand industrie- of bedrijventerrein moeten worden gerealiseerd.

De Afdeling overweegt dat de gemeente veertien locaties heeft onderzocht en na een selectie zes locaties nader heeft beoordeeld. Daarbij zijn onder meer natuur, geluid, elektromagnetische velden, landschap, cultuurhistorie, veiligheid en waterhuishouding betrokken.

Omdat geen enkele locatie aan alle randvoorwaarden voldeed, mocht de gemeenteraad prioriteit geven aan de zwaarder wegende criteria, zoals technische uitvoerbaarheid en benodigde oppervlakte. De voorkeur voor vestiging op een bedrijventerrein was volgens de Afdeling een minder zwaar geformuleerde randvoorwaarde.

Het betoog over de locatiekeuze slaagt daarom niet.

Geluid in de tuin

Een belangrijk bezwaar betrof de geluidbelasting. De omwonenden stelden dat alleen de geluidsbelasting op de gevel van hun woning was onderzocht, terwijl hun tuin dichter bij het geplande station ligt.

Uit het akoestisch onderzoek blijkt dat het langtijdgemiddelde beoordelingsniveau op de gevel 23 dB(A) bedraagt, inclusief een toeslag voor tonaal geluid. De etmaalwaarde komt daarmee uit op 33 dB(A). Dat ligt ruim onder de richtwaarde van 45 dB(A) uit de VNG-brochure.

De Afdeling benadrukt dat voor tuinen geen afzonderlijke wettelijke normen gelden, maar dat wel moet worden beoordeeld of sprake is van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat. Gezien de afstand en de ruime marge tot de richtwaarde acht de Afdeling het aannemelijk dat ook in de tuin sprake is van een aanvaardbare geluidsbelasting.

Een aanvullende notitie bevestigt dat op het hoekpunt van het perceel een etmaalwaarde van 35 dB(A) wordt verwacht. Ook dat blijft ruim onder de richtwaarde.

Magneetvelden en gezondheid

Daarnaast uitten de bewoners zorgen over elektromagnetische velden. Zij verwezen naar een RIVM-rapport waaruit zou blijken dat de afstand van de 0,4 microtesla-contour afhankelijk is van de specifieke inrichting van een station.

De gemeenteraad stelde dat uit het rapport volgt dat deze afstand varieert tussen 0 en 65 meter. De woning van appellanten ligt op meer dan 200 meter van het geplande station.

De Afdeling volgt dit standpunt en oordeelt dat bij deze afstand geen locatiespecifiek onderzoek of aanvullende bronmaatregelen noodzakelijk zijn. Ook dit bezwaar wordt verworpen.

Waardevermindering woning

De omwonenden vreesden tevens dat hun woning in waarde zou dalen.

De Afdeling ziet geen aanleiding om aan te nemen dat een eventuele waardevermindering zodanig groot is dat de gemeenteraad daaraan meer gewicht had moeten toekennen bij de belangenafweging

Bezwaren agrariër: toegang en water

Een agrariër met gronden in het plangebied stelde dat de landschappelijke inpassing de toegang tot zijn perceel zou belemmeren.

Tijdens de zitting bleek dat twee zuidelijke toegangswegen voor hem voldoende zijn. De Afdeling constateert dat deze wegen op gronden met de bestemming “Agrarisch” liggen en niet onder de voorwaardelijke verplichting voor landschappelijke inpassing vallen.

Daarmee blijven de toegangen bestaan zolang hij eigenaar is van de gronden.

Ook vreesde de agrariër voor problemen met waterberging en afwatering. De secundaire watergang zou volgens hem worden onderbroken.

De gemeenteraad lichtte toe dat, indien nodig, duikers worden toegepast of leidingen onder de watergang worden doorgetrokken. Bovendien is het plan onderbouwd met een watertoets en is overleg gevoerd met het Waterschap Scheldestromen.

Conclusie: plan blijft in stand

De Afdeling bestuursrechtspraak verklaart alle beroepen ongegrond. De gemeenteraad hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Met deze uitspraak is het bestemmingsplan onherroepelijk geworden, tenzij nog een buitengewoon rechtsmiddel wordt ingesteld. De weg is daarmee vrij voor de realisatie van het hoogspanningsstation.

De uitspraak onderstreept dat bij ruimtelijke besluiten rond energie-infrastructuur een brede belangenafweging noodzakelijk is, maar dat de bestuursrechter de beleidsruimte van de gemeenteraad respecteert zolang het besluit zorgvuldig is voorbereid en de motivering standhoudt.

Voor Schouwen-Duiveland betekent dit concreet dat een belangrijke stap is gezet in het aanpakken van de netcongestie. Daarmee ontstaat ruimte voor nieuwe aansluitingen en verdere ontwikkeling op het eiland.