Trump buigt diep voor Xi, China claimt leidersrol

AMSTERDAM, 20 mei 2026 – Het bezoek van de Amerikaanse president Donald Trump aan de Chinese president Xi Jinping heeft de machtsverhoudingen tussen Washington en Beijing opnieuw zichtbaar gemaakt. Waar het Witte Huis de ontmoeting presenteerde als een poging om de relatie met China te stabiliseren, benadrukte Beijing vooral de eigen rol als vaste factor in een onrustige wereldorde.

De top in Beijing leverde volgens internationale persbureaus enkele economische afspraken op, maar geen grote doorbraak in de dossiers die de relatie tussen de twee grootmachten al jaren belasten. Het ging onder meer over handel, Taiwan, Iran, technologische exportbeperkingen en de toegang tot strategische grondstoffen. Reuters omschreef de uitkomst als stabiliteit zonder wezenlijke doorbraak.

Xi ontvangt Trump vanuit sterke positie

Xi ontving Trump in Beijing op een moment dat China zijn diplomatieke positie nadrukkelijk uitbouwt. Kort na het Amerikaanse bezoek ontving Xi ook de Russische president Vladimir Poetin. Die opeenvolging van topontmoetingen onderstreepte volgens waarnemers dat Beijing zich steeds nadrukkelijker presenteert als centrum van internationale machtspolitiek.

Voor Trump was het bezoek bedoeld om de relatie met China na een periode van handelsspanningen beheersbaar te houden. De Verenigde Staten zoeken daarbij toegang tot Chinese markten, verlichting in de handelsrelatie en steun of terughoudendheid van Beijing in internationale crises. China wil op zijn beurt dat Washington exportbeperkingen op geavanceerde technologie versoepelt en minder druk zet op gevoelige kwesties als Taiwan.

De toon van de ontmoeting leek daardoor in het voordeel van Xi. China hoefde geen grote concessies te doen om als diplomatieke winnaar uit de bus te komen. Alleen al het feit dat Trump naar Beijing reisde, gaf Xi de kans zich te tonen als leider die door zowel Washington als Moskou wordt opgezocht.

Handel levert beperkte winst op

Een tastbare uitkomst lag vooral op economisch terrein. China bevestigde dat het 200 Boeing-toestellen wil kopen en een verlenging nastreeft van eerdere tariefafspraken met de Verenigde Staten. Ook kwamen landbouwexport en onderdelen voor vliegtuigmotoren aan bod. De afspraken passen in Trumps inzet om het Amerikaanse handelstekort met China te verkleinen.

Toch verandert dat weinig aan het bredere beeld. De structurele rivaliteit blijft intact. Washington vreest Chinese dominantie in technologie, grondstoffen en industriële productie. Beijing ziet de Amerikaanse exportregels en militaire steun aan Taiwan als pogingen om de opkomst van China af te remmen.

De ontmoeting bracht daarom vooral tijdelijke rust. Een handelsbestand, meer economische transacties en diplomatieke beleefdheden kunnen de spanningen dempen, maar lossen de onderliggende strijd om invloed niet op.

Taiwan blijft splijtzwam

Taiwan bleef een van de gevoeligste onderwerpen. China beschouwt het democratisch bestuurde eiland als afvallige provincie en sluit militair ingrijpen niet uit. De Verenigde Staten leveren wapens aan Taiwan en zien stabiliteit in de Straat van Taiwan als cruciaal voor de veiligheid in Azië.

Volgens Reuters waarschuwde Xi dat verkeerd omgaan met Taiwan tot ernstige risico’s kan leiden. Dat signaal was niet alleen gericht aan Trump, maar ook aan Amerikaanse bondgenoten in de regio.

Voor Xi is Taiwan een kernpunt van nationale soevereiniteit. Voor Trump is het onderwerp onderdeel van bredere onderhandelingen met China. Juist dat verschil maakt de positie van Washington kwetsbaar: Beijing handelt vanuit een langetermijnstrategie, terwijl Trump vooral zoekt naar zichtbare deals.

China profileert zich naast Rusland

De ontvangst van Poetin, enkele dagen na Trumps vertrek, versterkte het beeld van China als spil in een multipolaire wereldorde. Rusland is door westerse sancties sterker afhankelijk geworden van China, vooral op het gebied van energie en handel. Beijing profiteert daarvan zonder zich volledig aan Moskou uit te leveren.

Die strategie geeft Xi ruimte. China onderhoudt economische betrekkingen met het Westen, verdiept tegelijk de relatie met Rusland en presenteert zich tegenover landen in Azië, Afrika en het Midden-Oosten als alternatief voor Amerikaanse dominantie.

Voor Trump is dat een ingewikkelde werkelijkheid. De Verenigde Staten blijven militair en economisch machtig, maar kunnen China niet meer eenvoudig dwingen tot Amerikaanse voorwaarden. De top in Beijing maakte duidelijk dat Xi niet slechts reageert op Washington, maar zelf de agenda wil bepalen.

Beeld van nieuw wereldleiderschap

Het bezoek werd daardoor meer dan een diplomatiek onderhoud. Het werd een demonstratie van verschuivende macht. Trump kwam naar China om spanningen te beheersen en economische toezeggingen binnen te halen. Xi gebruikte het moment om stabiliteit, continuïteit en strategisch geduld uit te stralen.

De conclusie onder analisten is niet dat de Verenigde Staten hun positie kwijt zijn. Wel is duidelijk dat China steeds zelfbewuster optreedt en dat Xi zich presenteert als leider van een wereldorde waarin Amerikaanse vanzelfsprekendheid afneemt.

Voor Europa is die ontwikkeling relevant. De machtsstrijd tussen Washington en Beijing raakt handel, veiligheid, technologie, energie en internationale rechtsorde. De ontmoeting tussen Trump en Xi liet zien dat de komende jaren niet alleen worden bepaald door Amerikaanse druk, maar ook door Chinese voorwaarden.