Ouderen voelen zich onvoldoende gehoord over wonen

DEN BOSCH, 19 augustus 2026 – Een groot deel van de ouderen voelt zich onvoldoende gehoord als het gaat om hun woonsituatie. Uit recent onderzoek blijkt dat bijna twee derde van de ouderen het gevoel heeft dat hun woonprobleem onvoldoende aandacht krijgt. Daarnaast geeft vier op de tien aan zich vast te voelen zitten in de huidige woning.

Volgens Jessie Bekkers-van Rooij, directeur bij HEVO en verantwoordelijk voor Wonen Zorg, laten de uitkomsten zien dat het debat over ouderenhuisvesting verder moet gaan dan alleen de beschikbaarheid van woningen. De centrale vraag is volgens haar of ouderen daadwerkelijk de mogelijkheid hebben om zelf te bepalen hoe en waar zij ouder willen worden.

Verhuizen gebeurt vaak pas als problemen ontstaan

Uit het onderzoek blijkt dat veel ouderen pas nadenken over een verandering van woonomgeving nadat zich een ingrijpende gebeurtenis heeft voorgedaan, zoals een val, medische diagnose of ziekenhuisopname. Daardoor verandert een verhuizing regelmatig van een weloverwogen keuze in een noodzakelijke oplossing.

Bekkers-van Rooij ziet daarin een belangrijk signaal. Wanneer passende woonmogelijkheden pas worden gezocht op het moment dat de gezondheid achteruitgaat, neemt de druk op zowel de woningmarkt als de zorg toe.

Wonen en zorg te vaak los van elkaar bekeken

Volgens HEVO ligt een belangrijke oorzaak in de manier waarop wonen en zorg worden georganiseerd. Deze thema’s worden nog regelmatig afzonderlijk benaderd, terwijl zij voor ouderen nauw met elkaar verbonden zijn.

Daardoor ontstaan knelpunten zoals lange wachtlijsten voor geschikte woningen en buurten die onvoldoende zijn ingericht op het ouder worden van bewoners. Veel ouderen willen niet direct verhuizen, maar hechten wel waarde aan de zekerheid dat er een passend alternatief beschikbaar is wanneer hun situatie verandert.

Meer aandacht voor leefgemeenschappen

HEVO pleit voor een bredere aanpak waarbij gemeenten, woningcorporaties, zorgorganisaties en het Rijk samenwerken aan woonomgevingen waar zelfstandig wonen en sociale verbondenheid hand in hand gaan.

Volgens Bekkers-van Rooij ligt de uitdaging niet uitsluitend in het bouwen van meer woningen voor ouderen, maar vooral in het creëren van gemeenschappen waar bewoners elkaar kennen en ondersteunen. Dergelijke woonvormen kunnen bijdragen aan langer zelfstandig wonen en een hogere kwaliteit van leven.

Risico op grotere druk op de zorg

Wanneer onvoldoende passende woonalternatieven beschikbaar blijven, dreigt volgens HEVO een groeiende groep ouderen noodgedwongen in een woning te blijven wonen die niet meer aansluit bij de persoonlijke situatie.

Daardoor verschuift het vraagstuk van wonen steeds vaker naar de zorgsector. Volgens Bekkers-van Rooij is tijdige aandacht voor passende huisvesting daarom essentieel om ouderen meer regie te geven over hun toekomst en om de druk op zorgvoorzieningen te beperken.