Vrouw jarenlang verkracht door schoonzoon

HOORN/NIBBIXWOUD, 22 november 2025 – De rechtbank in Alkmaar heeft afgelopen vrijdag uitspraak gedaan in een ernstige zedenzaak waarbij een man is veroordeeld voor de aanranding van zijn voormalige schoonmoeder. De feiten speelden zich af over een periode van ruim zes jaar, tussen 1 januari 2018 en 30 juni 2024, in onder meer Nibbixwoud en de gemeente Hoorn.

Uit het vonnis blijkt dat de verdachte zijn schoonmoeder herhaaldelijk en onverwachts heeft betast, ongewenst heeft gezoend en dat hij zijn penis tegen haar aan heeft bewogen. De rechtbank kwalificeert dit als feitelijke aanranding van de eerbaarheid, meermalen gepleegd.

Wat verklaarde het slachtoffer?

Volgens de rechtbank heeft de aangeefster consistent, gedetailleerd en authentiek verklaard over de seksuele handelingen die de verdachte met haar verrichtte. Ze beschreef hoe:

• hij haar plotseling en onverhoeds op de mond zoende;
• hij haar borsten en schaamstreek betastte en daarin kneep;
• hij met zijn stijve penis tegen haar billen of lichaam bewoog;
• hij situaties creëerde waarin ze alleen waren, bijvoorbeeld door de voordeur op slot te draaien en de jaloezieën te sluiten.

Ze verklaarde ook over de impact op haar dagelijks leven: zo ging ze zich anders kleden om te voorkomen dat de man haar onder haar kleding zou aanraken. Pas nadat de relatie tussen haar dochter en de verdachte was beëindigd, durfde zij over de gebeurtenissen te spreken.

Verklaring van getuige ondersteunt patroon

De rechtbank vond voldoende steunbewijs in de verklaring van een andere vrouw binnen de familie, de partner van de zoon van het slachtoffer. Deze getuige meldde dat ook zij ongewenst door de verdachte werd aangeraakt of gekust. Haar verklaring vertoonde volgens de rechtbank “kenmerkende gelijkenissen” met die van de aangeefster, zoals:

• ongewenst aanraken tijdens het oppassen, wanneer zij alleen met hem was;
• het volgen naar het toilet bij familiegelegenheden;
• dicht naast haar gaan zitten op de bank;
• het vastpakken van haar gezicht en het geven van een kus.

Bovendien bleken chatberichten uit 2019-2020 haar verklaring te ondersteunen, waarin zij aangeeft niet alleen met de verdachte te willen zijn. Deze overeenkomsten vormden voor de rechtbank overtuigend steunbewijs

Ernst van het feit

De rechtbank spreekt duidelijke taal over de ernst van het gedrag van de verdachte. De man negeerde structureel de signalen van het slachtoffer en had alleen oog voor zijn eigen lustbevrediging. Het gedrag veroorzaakte een ernstige inbreuk op haar persoonlijke integriteit, waarbij lichamelijke én psychische schade ontstond. Het slachtoffer heeft inmiddels PTSS-klachten ontwikkeld.

Opgelegde gevangenisstraf

De verdachte krijgt een gevangenisstraf van zes maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. De officier van justitie had een gevangenisstraf van twaalf maanden geëist, maar de rechtbank legde een lagere straf op, mede vanwege het blanco strafblad van de verdachte.

Aan de voorwaardelijke straf zijn meerdere voorwaarden gekoppeld:

• meldplicht bij de reclassering
• diagnostiek en ambulante behandeling
• contactverbod met het slachtoffer
• locatieverbod
• dagbestedingsverplichting

Schadevergoeding voor het slachtoffer

De rechtbank kent de benadeelde partij een totale schadevergoeding toe van €3.538,56, bestaande uit €538,56 materiële schade en €3.000 immateriële schade (smartengeld). De man moet dit bedrag aan het slachtoffer betalen, vermeerderd met wettelijke rente. Daarnaast krijgt hij een schadevergoedingsmaatregel opgelegd, wat betekent dat de Staat het bedrag kan innen als hij niet betaalt.

De zaak laat zien hoe langdurige seksuele grensoverschrijding binnen een familie jarenlang verborgen kan blijven, maar uiteindelijk alsnog zwaar kan worden bestraft. De rechtbank Noord-Holland acht de verklaringen van het slachtoffer en de getuige geloofwaardig en ziet een duidelijk en herkenbaar patroon van ontuchtige handelingen. Met de opgelegde gevangenisstraf en voorwaarden wil de rechtbank nieuwe strafbare feiten voorkomen en recht doen aan de impact voor het slachtoffer.