Pleegvader veroordeeld voor jarenlang misbruik pleegdochter

KOGGENLAND, 15 augustus 2026 – De rechtbank in Alkmaar heeft een man uit de gemeente Koggenland veroordeeld tot een gevangenisstraf van 16 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, voor het jarenlang plegen van ontuchtige handelingen met zijn minderjarige (voormalige) pleegdochter. De rechtbank kende het slachtoffer daarnaast een schadevergoeding van 6.500 euro toe wegens immateriële schade.

Misbruik begon toen slachtoffer pleegkind was

Het slachtoffer kwam op zevenjarige leeftijd als pleegkind bij de man in huis en verbleef daar zeven maanden. Ook nadat zij niet meer bij hem woonde, kwam zij nog regelmatig op bezoek in zijn woning. Volgens de rechtbank is in die periode het seksueel misbruik ontstaan en namen de ontuchtige handelingen in ernst toe. De verdachte legde meermalen de hand van het slachtoffer op zijn blote penis en liet zich door haar met handen en voeten aftrekken. Ook wreef hij met zijn penis tegen haar lichaam en betastte hij haar buik en borststreek. De bewezenverklaarde periode loopt van januari 2019 tot en met maart 2024.

Rechtbank acht verklaring slachtoffer betrouwbaar

Het slachtoffer voerde in december 2024 een informatief gesprek met zedenrechercheurs en legde vervolgens een uitgebreide getuigenverklaring af. Volgens de rechtbank komt haar verklaring authentiek voor en is deze specifiek, gedetailleerd en op hoofdlijnen consistent, ook al kon zij niet altijd exact aangeven wanneer een gebeurtenis had plaatsgevonden. Dat achtte de rechtbank niet vreemd, gezien de lange periode waarover de verdenking zich uitstrekte. Ook droeg bij aan de betrouwbaarheid dat de verdachte zijn geslachtsdeel bij de politie tot tweemaal toe aanduidde als zijn “piemeltje”, wat woordelijk overeenkwam met de verklaring van het slachtoffer over hoe hij haar bij een incident in de auto had aangesproken.

Steunbewijs deels in eigen verklaring verdachte

De verdediging voerde aan dat voor het merendeel van de ten laste gelegde handelingen voldoende steunbewijs ontbrak en bepleitte bewezenverklaring van alleen het incident in de auto. De rechtbank volgde dit verweer niet. Zij vond steun voor de verklaring van het slachtoffer in de eigen verklaring van de verdachte over het autoincident, die daarmee de kern van de beschuldiging bevestigde. Daarnaast vond de rechtbank steun in de aangifte van de moeder van het slachtoffer, die vertelde dat haar dochter emotioneel was en huilde toen zij het misbruik onthulde, en dat zij het aanvankelijk op een briefje had moeten opschrijven omdat zij het niet kon uitspreken. Op dat briefje schreef het slachtoffer dat zij van haar zesde tot haar twaalfde was aangerand, wat volgens de rechtbank duidelijk maakt dat haar emoties niet uit één incident konden voortkomen.

Ernstige gevolgen voor slachtoffer

Volgens de rechtbank heeft de verdachte op grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke en geestelijke integriteit van het slachtoffer, die door haar jonge leeftijd en instabiele thuissituatie in een kwetsbare en afhankelijke positie verkeerde. Uit het dossier blijkt dat het misbruik bij haar heeft geleid tot gedragsproblemen, waaronder problematisch middelengebruik, een verstoord dag- en nachtritme en spijbelgedrag, waarvoor zij onder behandeling kwam bij de GGZ.

Geen contactverbod opgelegd

Hoewel de benadeelde partij om een contactverbod had gevraagd, wees de rechtbank dit verzoek af. De verdachte heeft sinds de aangifte geen pogingen ondernomen om contact te zoeken met het slachtoffer en gaf op de zitting aan hier ook geen behoefte aan te voelen. De rechtbank zag daarom geen aanleiding voor een contactverbod, noch als bijzondere voorwaarde, noch als aparte maatregel.

Onvoorwaardelijke celstraf ondanks blanco strafblad

Uit het strafblad van de verdachte bleek dat hij niet eerder is veroordeeld. De reclassering schatte het recidiverisico laag in en adviseerde een straf zonder bijzondere voorwaarden, mede omdat de verdachte op vrijwillige basis een behandeltraject bij de GGZ was gestart. De rechtbank oordeelde niettemin dat de aard en ernst van het bewezenverklaarde feit alleen kon worden beantwoord met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van aanzienlijke duur, en legde 16 maanden cel op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, als stok achter de deur voor de toekomst.