WASHINGTON, 13 mei 2026 – Nieuwe Amerikaanse inlichtingenrapporten zaaien twijfel over beweringen dat de raketcapaciteit van Iran vrijwel volledig is uitgeschakeld. Volgens meerdere berichten op basis van Amerikaanse inlichtingen zou Iran nog altijd over een groot deel van zijn raketten en mobiele lanceerinstallaties beschikken. Daarmee komt het beeld onder druk te staan dat de Amerikaanse en Israëlische aanvallen de Iraanse raketmacht beslissend hebben gebroken.
Volgens berichtgeving op basis van geheime Amerikaanse beoordelingen heeft Iran nog ongeveer 70 procent van zijn mobiele lanceerinstallaties in handen. Ook zou het land nog circa 70 procent van zijn raketvoorraad van vóór de oorlog bezitten. Daarbij gaat het om ballistische raketten en kruisraketten. Ook zou ongeveer 90 procent van de ondergrondse opslag- en lanceerfaciliteiten gedeeltelijk of volledig operationeel zijn.
Amerikaanse claims onder druk
De nieuwe inschattingen staan haaks op eerdere publieke verklaringen uit Washington. De Amerikaanse regering stelde de afgelopen weken herhaaldelijk dat de Iraanse militaire capaciteit zwaar was beschadigd. President Donald Trump en defensieminister Pete Hegseth spraken volgens Amerikaanse media over een vrijwel vernietigde Iraanse militaire structuur.
Ook het Pentagon meldde eerder dat Iraanse raketlanceringen fors waren afgenomen. Volgens berichtgeving van Al Jazeera zei het Pentagon in maart dat het aantal raketlanceringen met 90 procent was gedaald ten opzichte van de eerste dag van de gevechten. Dat cijfer zegt echter vooral iets over het aantal afgevuurde raketten, niet noodzakelijk over het aantal resterende raketten of lanceerinstallaties.
De kern van de twijfel zit daardoor in het verschil tussen operationele druk en daadwerkelijke vernietiging. Een lager aantal lanceringen kan wijzen op schade, maar ook op terughoudendheid, hergroepering, bescherming van voorraden of het bewaren van raketten voor een latere escalatie.
Iran zou veel lanceercapaciteit behouden
Volgens de jongste inlichtingeninschattingen zou Iran toegang hebben herwonnen tot het overgrote deel van zijn raketsites rond de Straat van Hormuz. Berichten verwijzen naar 30 van de 33 installaties in dat gebied die opnieuw in meer of mindere mate toegankelijk zouden zijn. Slechts drie locaties zouden volledig ontoegankelijk blijven.
Dat is militair relevant. De Straat van Hormuz is een van de belangrijkste vaarroutes voor olie en gas ter wereld. Raketinstallaties in de omgeving kunnen niet alleen militaire doelen bedreigen, maar ook scheepvaart, energie-infrastructuur en Amerikaanse of geallieerde bases in de Golfregio.
Volgens The Washington Post, op basis van een geheime CIA-analyse, kan Iran bovendien maanden standhouden onder een Amerikaanse blokkade van de Straat van Hormuz. In diezelfde beoordeling wordt melding gemaakt van aanzienlijke resterende Iraanse raketcapaciteit.
Ondergrondse infrastructuur blijkt veerkrachtig
De Iraanse raketmacht is al jaren ingericht op overleving na luchtaanvallen. Mobiele lanceerinstallaties, tunnels, bergcomplexen en verspreide opslagplaatsen maken volledige vernietiging moeilijk. Dat verklaart waarom schade aan vaste doelen niet automatisch betekent dat de operationele capaciteit volledig verdwijnt.
Reuters meldde eind maart al dat Amerikaanse inlichtingenbronnen slechts met zekerheid konden bevestigen dat ongeveer een derde van het Iraanse raketarsenaal was vernietigd. Een ander deel zou beschadigd of begraven zijn in ondergrondse bunkers, terwijl een resterend deel mogelijk nog inzetbaar was.
Die eerdere inschatting past bij het nu gemelde beeld: Iran is geraakt, maar niet uitgeschakeld. De schade kan groot zijn, terwijl tegelijk een aanzienlijk deel van het raketsysteem overeind blijft.
Politieke gevolgen voor Washington
De nieuwe berichten zijn politiek gevoelig voor de Amerikaanse regering. Trump heeft de militaire operatie tegen Iran herhaaldelijk gepresenteerd als een groot succes. Als blijkt dat Iran nog steeds het grootste deel van zijn raketmacht kan inzetten, verzwakt dat de geloofwaardigheid van die boodschap.
Tegelijk betekent het niet dat de Amerikaanse en Israëlische aanvallen geen effect hebben gehad. Iran heeft volgens verschillende analyses schade geleden aan lanceersystemen, opslaglocaties, luchtverdediging en militaire infrastructuur. Het punt is vooral dat de omvang van die schade minder definitief lijkt dan eerder publiekelijk werd gesteld.
Voor Washington ontstaat daarmee een klassiek probleem na luchtoorlogen: het verschil tussen getroffen doelen en vernietigde capaciteit. Een bunker kan geraakt zijn, maar later weer toegankelijk worden. Een lanceerlocatie kan tijdelijk buiten gebruik zijn, maar herstelbaar blijken. Een mobiele installatie kan aan detectie ontsnappen.
Regionale dreiging blijft bestaan
Als Iran inderdaad nog over ongeveer 70 procent van zijn raketvoorraad en mobiele lanceerinstallaties beschikt, blijft de militaire dreiging in de regio aanzienlijk. Dat geldt vooral voor Amerikaanse bases, Israël, Golfstaten en scheepvaart rond de Straat van Hormuz.
De resterende capaciteit kan ook invloed hebben op onderhandelingen. Een land dat nog over een groot raketarsenaal beschikt, onderhandelt anders dan een land dat militair vrijwel is ontwapend. Dat kan verklaren waarom Iran ondanks zware druk niet volledig lijkt te buigen voor Amerikaanse eisen.
De onzekerheid werkt daarnaast door op financiële markten en energieprijzen. Zolang onduidelijk blijft hoeveel raketten Iran nog daadwerkelijk kan inzetten, blijft het risico op nieuwe escalatie bestaan.
Inlichtingen blijven voorlopig bepalend
De discussie over de Iraanse raketmacht draait voorlopig om inlichtingen, satellietbeelden en militaire interpretaties. Onafhankelijke verificatie is moeilijk, omdat veel installaties ondergronds liggen of mobiel zijn. Ook hebben alle betrokken partijen belang bij framing: Washington wil succes tonen, Iran wil afschrikking behouden en regionale bondgenoten willen hun eigen positie versterken.
De conclusie is daardoor voorzichtig, maar duidelijk. De stelling dat alle of vrijwel alle Iraanse raketlanceerinstallaties zijn vernietigd, wordt niet gedragen door de nieuwste berichtgeving over Amerikaanse inlichtingen. Iran lijkt zwaar geraakt, maar beschikt volgens die inschattingen nog steeds over een groot deel van zijn raketmacht.
Daarmee verandert het strategische beeld. Niet de vraag of Iran schade heeft geleden staat centraal, maar hoeveel militaire slagkracht het land nog over heeft. Juist daarop lijkt het antwoord voor Washington ongemakkelijker te worden.
Ontdek meer van HBP Media
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
