Agent vrijgesproken van schuld aan ongeval tijdens spoedrit met 159 km/u

ROERMOND, 13 augustus 2026 – De rechtbank Limburg heeft een politieagent vrijgesproken van het veroorzaken van een verkeersongeval door schuld, nadat hij tijdens een spoedrit met 159 kilometer per uur uit de bocht vloog en zijn collega daarbij zwaargewond raakte. Wel achtte de rechtbank bewezen dat hij gevaar op de weg heeft veroorzaakt, maar legde zij hiervoor geen straf of maatregel op.

Ongeval tijdens rit naar melding van vuurwapen

Het ongeval gebeurde op 12 september 2025 in Molenhoek, toen de agent met een onopvallend dienstvoertuig en zijn collega als bijrijder onderweg was naar een melding met de hoogste urgentie. Daarbij zou een schot zijn gelost en was een gat in een slaapkamerraam ontstaan. Beiden reden met toestemming van het Operationeel Centrum met optische en geluidssignalen. Uit gegevens van de Event Data Recorder van de auto bleek dat de agent vijf seconden voor de eerste botsing 159 kilometer per uur reed, op een weg waar 60 kilometer per uur was toegestaan en vlak voor een bocht met een limiet van 30 kilometer per uur. Hij ging fors remmen, maar kon een botsing tegen de vangrail en vervolgens tegen een brugmuurtje niet meer voorkomen. Zijn collega liep hierbij een gebroken sleutelbeen op, waarvoor een operatie nodig was.

Snelheid ruim boven wat richtlijn toestaat

Volgens de Brancherichtlijn Politie mag een agent die met signalen rijdt in beginsel 40 kilometer harder dan de toegestane snelheid rijden. Dat zou op het rechte stuk een maximum van 100 kilometer per uur hebben betekend en in de bocht 70 kilometer per uur. Met 159 kilometer per uur reed de agent dus aanzienlijk harder dan deze richtlijn toestaat. De officier van justitie stelde dat hier sprake was van aanmerkelijke schuld aan het ongeval, mede omdat de agent bekend was met de weg en niet duidelijk was welke overwegingen aan de extra snelheid ten grondslag lagen.

Rechtbank: inschattingsfout, geen aanmerkelijke schuld

De rechtbank volgde de officier van justitie niet. Volgens de rechtbank moet de snelheid worden beoordeeld in het licht van de omstandigheden: de agent was als eerste onderweg naar een melding over vuurwapengebruik en verklaarde dat zijn volledige aandacht op de weg lag. Zijn collega bevestigde dat zij zich voorafgaand aan het ongeval volledig veilig voelde in de auto. Daardoor was het volgens de rechtbank begrijpelijk dat de agent met hoge snelheid naar de melding reed, en was er geen sprake van apert onverantwoord rijgedrag. Dat de snelheid achteraf te hoog bleek om tijdig voldoende af te remmen, merkte de rechtbank aan als een inschattingsfout, mogelijk mede veroorzaakt door een onverwacht glibberig wegdek. Dit levert volgens de rechtbank geen aanmerkelijke schuld op in de zin van de Wegenverkeerswet, waardoor de agent van het primaire verwijt werd vrijgesproken.

Wel gevaarzetting bewezen, geen straf opgelegd

Voor het subsidiair ten laste gelegde feit, het veroorzaken van gevaar op de weg, had de agent duidelijk en ondubbelzinnig bekend. De rechtbank achtte dit feit dan ook bewezen. Het beroep van de verdediging op de rechtmatige uitoefening van zijn functie als algehele rechtvaardigingsgrond wees de rechtbank af: die status ontslaat een agent niet automatisch van iedere gemaakte inschattingsfout, en de bevoegdheid om verkeersregels te negeren wordt juist begrensd door de eis om geen gevaar op de weg te veroorzaken. Bij de strafoplegging hield de rechtbank echter rekening met de context waarin de agent handelde en met zijn oprechte spijt over het letsel van zijn collega. De rechtbank oordeelde dat met het opleggen van een straf of maatregel geen doel meer was gediend, en sprak de agent daarom schuldig zonder oplegging van straf of maatregel.