UTRECHT – De rechtbank in Utrecht heeft een 57-jarige man uit Woudenberg veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging voor jarenlang ernstig seksueel misbruik van jonge kinderen. De man maakte zich samen met zijn toenmalige echtgenote schuldig aan het misbruik van vijf kinderen uit twee gezinnen. Ook werden zes kinderen blootgesteld aan seksuele handelingen. De slachtoffers waren tijdens de gebeurtenissen tussen enkele maanden en negen jaar oud. Het misbruik vond plaats tussen 2018 en 2024, voornamelijk op momenten waarop de vrouw als oppas voor de kinderen zorgde.
Het Openbaar Ministerie had dertig jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging geëist. De rechtbank noemt de zaak uitzonderlijk ernstig, maar komt tot een lagere gevangenisstraf omdat niet alle beschuldigingen bewezen konden worden. Volgens de rechters hebben de verdachte en zijn toenmalige vrouw het vertrouwen van de ouders op grove wijze geschonden en de lichamelijke en geestelijke ontwikkeling van de kinderen ernstig beschadigd.
Jarenlang misbruik tijdens oppasmomenten
Het misbruik begon in februari 2018, toen de vrouw als vaste oppas zorgde voor een jongetje van twintig maanden. In de jaren daarna kwamen meer kinderen onder haar toezicht. De verdachte en zijn toenmalige echtgenote pasten zowel op kinderen van een bevriende familie als op familieleden van de vrouw. Volgens de rechtbank vonden de strafbare feiten regelmatig en volgens een herkenbaar patroon plaats. De kinderen verbleven daarbij op verschillende adressen waar het echtpaar woonde. Soms werden zij zelfs meegenomen naar de plaats waar de verdachte vanwege zijn werk verbleef.
Uit het onderzoek blijkt dat drie kinderen meerdere keren GHB toegediend kregen. Het verdovende middel moest ervoor zorgen dat zij slaperig werden, zich minder konden verzetten en zich het misbruik later niet zouden herinneren. Een van de kinderen raakte hierdoor buiten bewustzijn. De rechtbank acht daarom ook poging tot zware mishandeling bewezen. Het gebruik van het middel wordt bovendien als een strafverzwarende omstandigheid beschouwd, omdat de verdachten bewust ernstige gezondheidsrisico's namen bij bijzonder jonge kinderen.
Duizenden WhatsAppberichten als bewijs
De zaak kwam in oktober 2024 aan het licht nadat een van de kinderen haar moeder vertelde over gebeurtenissen tijdens het oppassen. Vervolgens kwamen ook verklaringen van andere kinderen naar voren. De politie begon een uitgebreid onderzoek en hield de man op 15 januari 2025 aan. Zijn toenmalige echtgenote werd op 18 februari 2025 aangehouden. Bij het onderzoek werden onder meer digitale gegevensdragers onderzocht en verklaringen van de betrokken gezinnen verzameld.
Een belangrijk onderdeel van het bewijsmateriaal bestaat uit meer dan achtduizend pagina's aan WhatsAppgesprekken tussen de verdachte en zijn toenmalige vrouw. Hoewel veel berichten waren verwijderd, wist de politie deze terug te halen. Daarin bespraken beiden eerder misbruik, toekomstige oppasmomenten en het toedienen van verdovende middelen. Ook werden foto's en video's aangetroffen waarop seksueel misbruik van kinderen was vastgelegd. Volgens de rechtbank bevestigen deze gegevens de verklaringen van de slachtoffers en de medeverdachte.
Geen verantwoordelijkheid genomen
De verdachte verklaarde tijdens het onderzoek en de rechtszaak dat hij geen actieve herinneringen had aan het misbruik. De rechtbank vindt die verklaring volstrekt ongeloofwaardig. Volgens de rechters tonen de berichten en andere bewijsmiddelen aan dat de man bewust betrokken was bij de strafbare feiten. De rechtbank rekent het hem zwaar aan dat hij geen volledige verantwoordelijkheid heeft genomen en daarmee onvoldoende erkenning geeft aan het leed van de slachtoffers.
De gevolgen voor de kinderen zijn aanzienlijk. Bij vijf slachtoffers is een posttraumatische stressstoornis vastgesteld. Verschillende kinderen hebben langdurige traumabehandelingen ondergaan of hebben nog steeds professionele hulp nodig. Ook de ouders ondervinden ernstige gevolgen. Tijdens de rechtszaak vertelden zij hoe het misbruik hun gezinsleven, onderlinge relaties en dagelijks functioneren heeft veranderd.
Twintig jaar gevangenisstraf en verplichte behandeling
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met de uitzonderlijke ernst en duur van het misbruik. Ook werd meegewogen dat de kinderen volledig afhankelijk waren van de volwassenen aan wie hun ouders hen hadden toevertrouwd. De man was niet eerder veroordeeld, maar de rechtbank zag daarin geen aanleiding voor strafvermindering. Uiteindelijk werd twintig jaar gevangenisstraf opgelegd, waarbij het reeds ondergane voorarrest wordt afgetrokken.
Daarnaast krijgt de man tbs met dwangverpleging. Uit gedragskundig onderzoek blijkt dat sprake is van een seksuele gedragsstoornis en een pedofiele stoornis. Volgens de rechtbank is behandeling noodzakelijk om herhaling te voorkomen. De tbs-maatregel heeft geen vooraf vastgestelde maximale duur en kan daardoor langer dan vier jaar voortduren.
Ook geldt een onmiddellijk ingaand contactverbod van vijf jaar met de betrokken kinderen en hun ouders. Iedere overtreding kan veertien dagen hechtenis opleveren, tot maximaal zes maanden.
Schadevergoedingen voor slachtoffers
De rechtbank heeft aan vijf kinderen schadevergoedingen toegekend van respectievelijk 12.500, 20.000, 20.000, 24.000 en 24.000 euro. Daarnaast ontvangen twee ouders vergoedingen van 775,50 en 921,06 euro voor reiskosten die verband houden met de behandeling van hun kinderen. Andere schadeclaims werden geheel of gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard.
De toegekende schadevergoedingen worden vermeerderd met wettelijke rente. Omdat de man samen met zijn toenmalige echtgenote handelde, zijn beiden hoofdelijk aansprakelijk voor de toegewezen bedragen. De rechtbank heeft bepaald dat de vergoedingen voor de minderjarige slachtoffers op beschermde bankrekeningen moeten worden gestort, zodat hun financiële belangen worden gewaarborgd.


