ARNHEM – Het Openbaar Ministerie Oost-Nederland heeft een gevangenisstraf van zes maanden geëist tegen een voormalige opsporingsambtenaar van de Koninklijke Marechaussee (KMar) die wordt verdacht van het stelen van ruim 6.000 euro aan cryptovaluta van een reiziger op Schiphol. De man zou zijn toegang tot vertrouwelijke politiegegevens hebben misbruikt om een geheime herstelcode van een digitale cryptowallet te achterhalen en daarmee het spaargeld van het slachtoffer naar zijn eigen rekening over te maken. Volgens het OM maakte de verdachte zich niet alleen schuldig aan diefstal, maar drong hij ook herhaaldelijk zonder geldige reden binnen in politiesystemen. Zelfs toen hij zelf onderwerp werd van een strafrechtelijk onderzoek, zou hij zijn bevoegdheden opnieuw hebben misbruikt om informatie over het onderzoek tegen hem in te zien.

De zaak werd behandeld door de militaire kamer van de rechtbank in Arnhem, waar de officier van justitie benadrukte dat de verdachte een bijzondere vertrouwenspositie bekleedde. Als opsporingsambtenaar had hij toegang tot systemen waarin persoonlijke en gevoelige informatie van burgers wordt opgeslagen. Die toegang mag uitsluitend worden gebruikt voor de uitvoering van wettelijke taken. Volgens het Openbaar Ministerie heeft de man deze bevoegdheden echter ingezet voor persoonlijk financieel gewin en daarmee het vertrouwen geschonden dat burgers in de overheid en haar opsporingsdiensten moeten kunnen hebben. De verdachte is inmiddels naar aanleiding van de zaak ontslagen bij de Koninklijke Marechaussee.

Geheime herstelcode gevonden in oude politieregistratie

De gebeurtenissen begonnen op 24 oktober 2025, toen een reiziger op Schiphol werd gecontroleerd bij een vertrekpassage. Van deze controle werd een registratie, in politietermen een mutatie, opgemaakt. Enkele uren later raadpleegde de verdachte volgens het Openbaar Ministerie deze registratie, hoewel niet is gebleken dat hij daarvoor een geldige dienstgerelateerde reden had. Vervolgens zocht hij verder in andere politiesystemen waartoe hij als medewerker van de marechaussee toegang had.

Tijdens die zoektocht ontdekte de verdachte een oudere registratie over dezelfde persoon uit 2023. In deze mutatie stond een zogenoemde recoverycode van een cryptowallet vermeld. Dat is een geheime reeks van 24 woorden waarmee de toegang tot een digitale portemonnee voor cryptovaluta kan worden hersteld. Wie over deze woorden beschikt, kan onder bepaalde omstandigheden de wallet opnieuw instellen en daarmee toegang krijgen tot de daarin opgeslagen cryptovaluta, zonder dat de oorspronkelijke eigenaar daarvoor toestemming hoeft te geven.

Volgens het OM gebruikte de verdachte deze herstelcode om de digitale portemonnee van de reiziger binnen te komen. Hij zou vervolgens voor ruim 6.000 euro aan cryptovaluta hebben overgemaakt naar een cryptorekening die hij zelf beheerde. Daarmee verloor het slachtoffer volgens het Openbaar Ministerie vrijwel zijn volledige tegoed, dat voor hem zijn spaargeld vertegenwoordigde.

De zaak laat zien hoe gevoelig dergelijke herstelcodes zijn. Anders dan bij een gewone bankrekening is voor het verplaatsen van cryptovaluta niet altijd tussenkomst van een bank of andere financiële instelling nodig. Wie toegang krijgt tot de geheime herstelgegevens, kan daarmee in bepaalde gevallen zelfstandig transacties uitvoeren. Juist daarom worden deze codes normaal gesproken zorgvuldig afgeschermd en mogen zij niet met onbevoegden worden gedeeld.

Gestolen cryptogeld via bankrekening opnieuw geïnvesteerd

Uit het strafrechtelijk onderzoek blijkt volgens het Openbaar Ministerie dat de verdachte het buitgemaakte cryptogeld nog dezelfde dag naar zijn reguliere bankrekening overmaakte. In de daaropvolgende dagen zou hij het geld opnieuw hebben geïnvesteerd in verschillende soorten cryptovaluta. Daarmee bleef het volgens de aanklagers niet bij het ongeoorloofd raadplegen van vertrouwelijke gegevens, maar maakte de man daadwerkelijk gebruik van de verkregen informatie om zich financieel te bevoordelen.

Opvallend is dat de verdachte na de vermoedelijke diefstal opnieuw belangstelling bleef tonen voor de persoon van wie hij het geld zou hebben weggenomen. Volgens het OM raadpleegde hij de gegevens van het slachtoffer in de daaropvolgende periode nog ongeveer twintig keer in verschillende politiesystemen. De aanklagers vermoeden dat hij daarmee wilde volgen of de diefstal werd ontdekt en of er mogelijk een onderzoek naar hem zou worden ingesteld.

Het Openbaar Ministerie ziet in deze herhaalde raadplegingen een aanwijzing dat de verdachte bewust en doelgericht handelde. Het ging volgens de aanklagers niet om een toevallige blik in een registratiesysteem, maar om een reeks handelingen waarbij de man zijn professionele toegang gebruikte om informatie te verzamelen die voor zijn eigen belangen van betekenis was.

Voor opsporingsambtenaren gelden strikte regels voor het raadplegen van politiegegevens. Het feit dat iemand technisch toegang heeft tot een systeem, betekent niet dat iedere raadpleging is toegestaan. Volgens het OM heeft de verdachte die grens op meerdere momenten overschreden.

Slachtoffer ontdekt dat vrijwel al zijn spaargeld verdwenen is

Het slachtoffer ontdekte de vermoedelijke diefstal op 3 november 2025, ruim een week nadat de verdachte volgens het OM de cryptovaluta had overgemaakt. De reiziger logde die dag in op zijn account om de waarde van zijn digitale bezittingen te controleren. Tot zijn schrik bleek vrijwel het volledige tegoed verdwenen te zijn. Hij deed vervolgens aangifte, waarna de politie een strafrechtelijk onderzoek begon naar de ongeautoriseerde transacties.

Volgens het Openbaar Ministerie moet de ontdekking een enorme schok voor het slachtoffer zijn geweest. De digitale bezittingen vertegenwoordigden volgens de aanklagers nagenoeg zijn volledige spaargeld. Dat de vermoedelijke dader juist iemand was die vanuit zijn functie toegang had tot vertrouwelijke overheidsinformatie, maakt de zaak volgens het OM extra ernstig.

De aangifte vormde aanleiding om de geldstromen en de toegang tot de relevante politieregistraties nader te onderzoeken. Daarbij kwam volgens het OM naar voren dat de verdachte niet alleen de oude mutatie met de herstelcode had geraadpleegd, maar ook dat de verdwenen cryptovaluta via zijn eigen cryptorekening en bankrekening waren verwerkt.

De aanklagers beschouwen deze financiële transacties en de digitale raadpleeggeschiedenis als belangrijke onderdelen van het bewijs. Het gaat volgens het OM om gegevens die in samenhang moeten worden bekeken, omdat zij een verband leggen tussen de toegang tot de herstelcode, het verdwijnen van het geld en de financiële activiteiten van de verdachte.

Verdachte zou ook eigen strafdossier hebben bekeken

Een bijzonder onderdeel van de strafzaak betreft het gedrag van de verdachte nadat het onderzoek naar de cryptodiefstal was begonnen. In februari 2026 zou hij zichzelf in de politiesystemen hebben opgezocht. Daarbij ontdekte hij volgens het Openbaar Ministerie dat hij inmiddels als verdachte in het onderzoek naar de verdwenen cryptovaluta was geregistreerd.

De man kreeg daardoor volgens de aanklagers inzage in informatie die hij niet voor zijn werkzaamheden nodig had en die betrekking had op het strafrechtelijke onderzoek tegen hemzelf. In de registraties stonden onder meer processen-verbaal en vorderingen die in verband met het onderzoek waren opgesteld. Daarmee zou hij niet alleen vertrouwelijke informatie over een burger hebben misbruikt, maar ook de beveiliging en vertrouwelijkheid van een lopend strafrechtelijk onderzoek hebben geschonden.

Een dag later meldde de verdachte zich volgens het OM bij de politie met een opmerkelijk verhaal. Hij verklaarde dat iemand anders cryptovaluta op zijn rekening had overgemaakt en vroeg advies over de manier waarop hij het geld kon teruggeven. Daarbij zou hij hebben aangegeven onvoldoende kennis van cryptovaluta te hebben om zelf te weten hoe hij dat moest aanpakken.

Het Openbaar Ministerie hecht geen geloof aan deze verklaring. Volgens de aanklagers staat het verhaal haaks op de resultaten van het onderzoek, waaruit juist zou blijken dat de verdachte zelf de herstelcode had gebruikt, geld had overgemaakt en vervolgens verschillende cryptotransacties had uitgevoerd.

De officier van justitie ziet de melding daarom als een poging om een onschuldige verklaring te geven voor de aanwezigheid van de cryptovaluta op zijn rekening. Dat de verdachte zich kort daarvoor via politiesystemen op de hoogte zou hebben gesteld van het onderzoek tegen hem, maakt zijn verklaring volgens het OM nog minder geloofwaardig.

Misbruik van bijzondere vertrouwenspositie

Tijdens de behandeling van de zaak benadrukte het Openbaar Ministerie dat het gedrag van de verdachte extra zwaar weegt vanwege zijn voormalige functie bij de Koninklijke Marechaussee. Als opsporingsambtenaar was hij bevoegd om vertrouwelijke persoonsgegevens en politieregistraties in te zien wanneer dat voor zijn werkzaamheden noodzakelijk was. De man zou die toegang echter hebben gebruikt om zichzelf te verrijken en vervolgens informatie over het onderzoek naar zijn eigen handelen te verzamelen.

Volgens de officier van justitie wordt van medewerkers van de marechaussee verwacht dat zij zich bij uitstek bewust zijn van de verantwoordelijkheden die hun functie met zich meebrengt. Burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat persoonlijke gegevens die bij politie en andere opsporingsdiensten terechtkomen, uitsluitend voor rechtmatige doeleinden worden gebruikt.

Het OM spreekt daarom niet alleen van een financiële diefstal, maar ook van ernstig misbruik van bevoegdheden. De verdachte heeft volgens de aanklagers het vertrouwen in de overheid ernstig beschaamd doordat hij informatie die uitsluitend vanwege zijn functie beschikbaar was, voor persoonlijk voordeel zou hebben ingezet.

Daarbij wordt hem ook computervredebreuk verweten. Volgens het Openbaar Ministerie heeft de man zonder geldige reden gegevens geraadpleegd in systemen waartoe hij weliswaar technisch toegang had, maar die hij niet voor privédoeleinden mocht gebruiken. Juist het verschil tussen toegang hebben en bevoegd zijn om gegevens voor een bepaald doel te raadplegen, vormt een belangrijk onderdeel van deze verdenking.

Zes maanden gevangenisstraf en terugbetaling geëist

Het Openbaar Ministerie vindt een gevangenisstraf van zes maanden passend voor de combinatie van de vermoedelijke cryptodiefstal en het misbruik van vertrouwelijke politiegegevens. Bij de strafeis wordt niet alleen gekeken naar het financiële nadeel voor het slachtoffer, maar ook naar de bijzondere positie die de verdachte als opsporingsambtenaar bekleedde en de schade die zijn handelen volgens het OM heeft veroorzaakt aan het vertrouwen in de overheid.

De man is inmiddels ontslagen bij de Koninklijke Marechaussee. Daarmee heeft de zaak ook gevolgen gehad voor zijn loopbaan. Naast de gevangenisstraf vindt het Openbaar Ministerie dat hij het buitgemaakte bedrag van ruim 6.000 euro aan het slachtoffer moet terugbetalen.

De rechtbank moet uiteindelijk beoordelen of de diefstal, de ongeoorloofde raadplegingen van de politiesystemen en de overige beschuldigingen wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. De strafeis van het OM vormt daarbij het standpunt van de aanklagers en betekent niet dat de verdachte al schuldig is bevonden.

Een datum voor de uitspraak is in de verstrekte informatie niet genoemd. Totdat de militaire kamer een beslissing heeft genomen, blijft de vraag centraal staan of de voormalige marechaussee zijn toegang tot vertrouwelijke overheidsgegevens daadwerkelijk heeft gebruikt om het spaargeld van een reiziger te stelen en vervolgens het onderzoek naar zichzelf te volgen.