DEN HAAG – Het Openbaar Ministerie heeft in hoger beroep een gevangenisstraf van tien jaar en zes maanden geëist tegen een 55-jarige man die wordt verdacht van de doodslag op Ewoud Siegers in december 2014. Het slachtoffer werd destijds na een vermissing van enkele dagen dood aangetroffen in een park in Gouda. Hij bleek door messteken om het leven te zijn gekomen. De verdachte, die bevriend was met Siegers, werd in 2020 door de rechtbank vrijgesproken omdat het beschikbare bewijs onvoldoende werd geacht. Volgens het OM heeft uitgebreid aanvullend forensisch onderzoek inmiddels nieuwe aanwijzingen opgeleverd die de betrokkenheid van de verdachte bij de doodslag ondersteunen. Vooral nieuwe DNA-resultaten, onderzoek naar bloedsporen en een hernieuwde analyse van de lijkvlekken spelen daarbij een belangrijke rol.

De strafzaak draait om de gebeurtenissen op 1 december 2014, toen Ewoud Siegers volgens de verklaringen van de verdachte samen met hem de avond doorbracht in de woning van diens moeder. De twee mannen kenden elkaar en zouden die avond ruzie hebben gekregen over geld. Volgens het Openbaar Ministerie is dat conflict uitgelopen op dodelijk geweld, waarna het lichaam van Siegers uit de woning werd weggehaald en uiteindelijk in een park in Gouda werd achtergelaten. De verdachte heeft betrokkenheid bij de doodslag niet bekend en de rechtbank kwam bij de eerste behandeling van de zaak niet tot een veroordeling.

Vermiste Ewoud Siegers dood aangetroffen in park

In december 2014 kwam er een tragisch einde aan de zoektocht naar Ewoud Siegers. Nadat hij enkele dagen was vermist, werd zijn lichaam gevonden in een park in Gouda. Onderzoek wees uit dat hij door messteken was overleden. De politie richtte zich tijdens het daaropvolgende onderzoek onder meer op de mensen met wie hij kort voor zijn verdwijning contact had gehad. Daarbij kwam een vriend van het slachtoffer in beeld, de man die inmiddels opnieuw terechtstaat in hoger beroep.

Volgens de verklaringen die de verdachte aanvankelijk zelf aflegde, hadden hij en Siegers op 1 december 2014 samen de avond doorgebracht in de woning van zijn moeder. Daar zou onenigheid over geld zijn ontstaan. Het OM beschouwt deze bijeenkomst als een cruciaal moment in de reconstructie van de gebeurtenissen en vermoedt dat Siegers tijdens of na die ruzie met een mes werd gestoken.

De verdenking werd mede gebaseerd op verschillende omstandigheden die tijdens het politieonderzoek naar voren kwamen. Zo bleek dat de verdachte in de auto van het slachtoffer had gereden. Ook werd naast die auto een sigarettenpeuk aangetroffen met DNA van de verdachte. Daarnaast vonden onderzoekers bloedsporen in de woning van zijn moeder. Volgens het OM vormden deze aanwijzingen gezamenlijk een verband tussen de verdachte, het slachtoffer en de locatie waar de doodslag zou hebben plaatsgevonden.

De rechtbank vond deze gegevens in 2020 echter onvoldoende om buiten redelijke twijfel vast te stellen dat de verdachte verantwoordelijk was voor de dood van Siegers. De man werd daarom vrijgesproken. Het Openbaar Ministerie legde zich niet bij die beslissing neer en stelde hoger beroep in, waardoor de zaak opnieuw werd onderzocht.

Nieuwe DNA-technieken leveren aanvullend bewijs op

In de aanloop naar de behandeling bij het gerechtshof werd opnieuw uitgebreid forensisch onderzoek verricht. Daarbij maakte het Nederlands Forensisch Instituut gebruik van nieuwere onderzoekstechnieken waarmee sporen konden worden onderzocht die bij de oorspronkelijke behandeling nog niet dezelfde bewijswaarde hadden opgeleverd.

Volgens het OM heeft dat onderzoek belangrijke nieuwe resultaten opgeleverd. Op de kleding die Ewoud Siegers droeg toen zijn lichaam werd aangetroffen, zijn DNA-sporen van de verdachte gevonden. Het gaat onder meer om DNA aan de onderkant van een broekspijp en in de binnenzak van de jas van het slachtoffer.

Voor het Openbaar Ministerie zijn juist deze locaties van belang. De aanklagers stellen dat de aanwezigheid van het DNA past bij een situatie waarin de kleding van het slachtoffer is aangeraakt terwijl zijn lichaam werd verplaatst. Volgens deze redenering kunnen de sporen erop wijzen dat de verdachte betrokken was bij het verslepen of vervoeren van Siegers nadat deze was overleden.

Daarmee beschouwt het OM de nieuwe DNA-resultaten als ondersteuning van de bestaande theorie dat het slachtoffer niet is omgebracht op de plek waar zijn lichaam uiteindelijk werd gevonden. De aangetroffen sporen vormen volgens de aanklagers een aanvullende aanwijzing voor de betrokkenheid van de verdachte, maar het is aan het gerechtshof om te beoordelen welke conclusies daar juridisch uit kunnen worden getrokken.

Lijkvlekken wijzen volgens onderzoek op verplaatsing lichaam

Naast het nieuwe DNA-onderzoek is ook opnieuw gekeken naar de lijkvlekken op het lichaam van Ewoud Siegers. Dergelijke verkleuringen ontstaan na het overlijden doordat bloed onder invloed van de zwaartekracht naar lager gelegen delen van het lichaam zakt. De verdeling van die vlekken kan forensisch onderzoekers informatie geven over de houding waarin een lichaam zich na het overlijden heeft bevonden.

Volgens het aanvullende onderzoek wijst het patroon van de lijkvlekken erop dat het lichaam van Siegers na zijn dood is verplaatst. De onderzoekers concluderen dat daarbij minimaal twee personen betrokken moeten zijn geweest. Die bevinding ondersteunt volgens het OM de theorie dat het slachtoffer na de fatale steekpartij uit de woning is weggehaald en vervolgens naar het park is gebracht.

Het Openbaar Ministerie stelt dat de verdachte een van de personen was die het lichaam heeft verplaatst. Wie de tweede betrokkene zou zijn geweest, is onbekend. Dat betekent dat het aanvullende onderzoek volgens de aanklagers wel een nieuwe reconstructie van de gebeurtenissen ondersteunt, maar niet alle vragen over het verloop van de avond en de periode daarna beantwoordt.

Voor de beoordeling van de strafzaak is vooral van belang of het hof de combinatie van deze onderzoeksresultaten voldoende overtuigend vindt om de eerdere vrijspraak te herzien.

Weinig bloed in woning hoeft doodslag niet uit te sluiten

Een belangrijk discussiepunt tijdens de eerste behandeling was de hoeveelheid bloed die in de woning van de moeder van de verdachte werd gevonden. De rechtbank vond in 2020 dat de relatief beperkte bloedsporen niet goed pasten bij de veronderstelling dat Siegers daar door messteken om het leven was gebracht. Dat speelde een rol bij de eerdere vrijspraak.

Het Openbaar Ministerie heeft daarom aanvullend onderzoek laten uitvoeren door een patholoog van het Nederlands Forensisch Instituut. Die onderzocht of de verwondingen van het slachtoffer noodzakelijkerwijs tot veel uitwendig bloedverlies zouden hebben geleid.

Volgens de nieuwe bevindingen hoeft dat niet het geval te zijn. Bij bepaalde steekverwondingen kan een aanzienlijk deel van het bloed binnen het lichaam achterblijven, waardoor op de plaats waar iemand wordt gestoken veel minder bloed wordt aangetroffen dan op het eerste gezicht zou worden verwacht.

Voor het OM is deze conclusie van groot belang. De geringe hoeveelheid bloed in de woning sluit volgens de aanklagers niet langer uit dat Siegers daar is neergestoken. Daarmee probeert het OM een van de belangrijkste bezwaren tegen de oorspronkelijke reconstructie weg te nemen.

Het nieuwe pathologische onderzoek vormt samen met de DNA-sporen en de analyse van de lijkvlekken de kern van het aanvullende bewijs waarop de aanklagers zich in hoger beroep beroepen.