DEN HAAG – De rechtbank Den Haag heeft het beroep van een vrouw tegen Dienst Toeslagen ongegrond verklaard. De vrouw had gevraagd om herbeoordeling van haar kinderopvangtoeslag over de jaren 2006 tot en met 2016. In overleg met haar werden uiteindelijk alleen de jaren 2006 tot en met 2012 beoordeeld.

Dienst Toeslagen besloot eerder dat de vrouw niet in aanmerking kwam voor de zogenoemde 30.000 euro-regeling. Ook kreeg zij geen compensatie of tegemoetkoming voor de beoordeelde toeslagjaren. De Commissie van Wijzen concludeerde dat in deze zaak geen sprake was van vooringenomen handelen door de dienst en ook niet van hardheid van het systeem.

Geen opvang in meerdere toeslagjaren

De rechtbank keek onder meer naar de toeslagjaren 2008, 2009 en 2010. In die jaren werd de kinderopvangtoeslag uiteindelijk op nihil vastgesteld. Volgens de rechtbank was dat terecht, omdat de vrouw in die jaren geen gebruik had gemaakt van geregistreerde kinderopvang.

De vrouw had dat volgens de rechtbank meerdere keren erkend. Als geen kinderopvang is afgenomen, bestaat volgens de rechtbank ook geen recht op kinderopvangtoeslag. Daardoor kan de terugvordering over die jaren niet worden gezien als schade door institutionele vooringenomenheid of hardheid van het toeslagenstelsel.

Verrekening van toeslagen toegestaan

Voor 2010 stelde de vrouw dat zij de kinderopvangtoeslag nooit daadwerkelijk had ontvangen. De rechtbank volgt dat niet. Uit de administratie van Dienst Toeslagen blijkt volgens de uitspraak dat een bedrag van 29.517 euro is uitbetaald op een bankrekeningnummer dat door de vrouw zelf was doorgegeven.

Ook over 2011 kreeg de vrouw geen gelijk. In dat jaar maakte zij volgens de rechtbank alleen gebruik van kinderopvang van 16 maart tot 1 juli. De terugvordering kwam daardoor voort uit een verschil tussen het voorschot en het werkelijke aantal opvanguren. Dat is volgens de rechtbank geen reden om hardheid van het wettelijke systeem aan te nemen.

De vrouw voerde daarnaast aan dat voorschotten niet hadden mogen worden verrekend met andere toeslagen. Op de zitting gaf haar gemachtigde echter aan inmiddels te begrijpen dat deze verrekening was toegestaan.

Geen beroep op hardheidsclausules

De vrouw deed ook een beroep op bepalingen uit de Wet hersteloperatie toeslagen en de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen. De rechtbank oordeelt dat die bepalingen haar in deze zaak niet helpen.

Artikel 2.9 van de Wet hersteloperatie toeslagen biedt volgens de rechtbank op dit moment geen grond, omdat de daarvoor benodigde algemene maatregel van bestuur nog niet bestaat. Ook de hardheidsclausule uit de Awir is volgens de rechtbank niet van toepassing op compensatie op grond van de Wet hersteloperatie toeslagen.

Beroep ongegrond verklaard

De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Daardoor krijgt de vrouw het betaalde griffierecht niet terug. Ook krijgt zij geen vergoeding van haar proceskosten.