Taakstraf en deels voorwaardelijke cel voor caféruzies in Maastricht

MAASTRICHT, 5 augustus 2026 – De rechtbank Limburg heeft uitspraak gedaan in de strafzaak tegen een in 1996 geboren inwoner van Maastricht, die terechtstond voor een reeks gewelddadige incidenten in het plaatselijke uitgaansleven. De man heeft zich schuldig heeft gemaakt aan twee mishandelingen en een poging tot zware mishandeling. Daarnaast is hij veroordeeld voor een feit uit maart 2024, waarbij hij de glazen ruit van een voordeur van Woonpunt Maastricht vernielde.

De mishandelingen vonden plaats in de zomer van 2025, waarbij de verdachte in een kort tijdsbestek meerdere slachtoffers maakte. Het eerste incident speelde zich af op 23 augustus 2025 omstreeks 01:00 uur in café De Pieter in Maastricht. Volgens getuigenverklaringen raakte de verdachte daar in gesprek met een groepje bezoekers, waarna hij plotseling uiterst agressief werd. Hij sloeg een van de aanwezigen met grote kracht tegen de neus, waardoor dit slachtoffer direct begon te bloeden.

Toen medewerkers van de horecagelegenheid adequaat ingrepen en de verdachte vastpakten, wist de man zich toch los te rukken. Vervolgens deelde hij een harde klap uit tegen het rechteroor van een tweede slachtoffer, die net zijn tas wilde pakken om de locatie te verlaten.

Enkele dagen later, op 27 augustus 2025, ging het opnieuw mis in een ander Maastrichts café. Rond 23:50 uur bevond de verdachte zich in café In de Karkol, waar hij op nog geen halve meter afstand naast een man aan de bar stond. Vanuit het niets deelde de verdachte met zijn linkerhand een rake vuistslag uit in het gezicht van dit slachtoffer.

Direct daarna haalde de verdachte nogmaals uit met zijn rechterhand, waarin hij op dat moment een met bier gevuld glas vasthield. Hij sloeg de bezoeker met het glas tegen de zijkant van het hoofd, waarbij het oor hard werd geraakt.

Het slachtoffer liep hierdoor bloedende snij- en steekverwondingen op die later in het ziekenhuis met negen hechtingen moesten worden gesloten.

Oordeel van de rechtbank over het letsel

Tijdens de rechtszaak was er inhoudelijke discussie over de correcte juridische kwalificatie van het toegebrachte letsel. Bij het geweldsincident met het bierglas in café In de Karkol stelde de officier van justitie dat er geen sprake was van zwaar lichamelijk letsel in strikt juridische zin, omdat de overgebleven littekens niet dermate ontsierend bleken te zijn.

De rechtbank is hierin meegegaan en sprak de verdachte vrij van de primaire aanklacht van zware mishandeling. Wel oordeelden de rechters dat de verdachte, door bewust met een glas tegen het hoofd van een ander te slaan, de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij blijvende en ernstige lichamelijke schade zou aanrichten. In het strafrecht levert dit voorwaardelijk opzet op. Mede hierdoor achtte de rechtbank de subsidiaire variant, namelijk een poging tot zware mishandeling, wettig en overtuigend bewezen.

Voor de twee eerdere incidenten in café De Pieter oordeelde de rechtbank dat simpele mishandelingen wel bewezen zijn, maar dat ook in die gevallen het bewijs voor zwaar lichamelijk letsel ontbreekt.

Persoonlijke omstandigheden en verminderde toerekeningsvatbaarheid

De rechtbank heeft bij het bepalen van de uiteindelijke strafmaat uitgebreid stilgestaan bij de persoonlijke en psychische situatie van de verdachte. Uit een forensische rapportage van een psycholoog is gebleken dat de man lijdt aan een autismespectrumstoornis (ASS) en aan een stoornis in het gebruik van alcohol.

Volgens de geraadpleegde deskundige beïnvloedden deze stoornissen de gedragskeuzes van de man aanzienlijk ten tijde van de strafbare feiten. De meervoudige kamer heeft het advies van de psycholoog overgenomen en besloten de gepleegde feiten in enigszins verminderde mate aan de verdachte toe te rekenen.

Zelf verklaarde de verdachte tijdens verhoren dat hij zich vanwege de grote hoeveelheden genuttigde alcohol vrijwel niets meer van de incidenten kan herinneren. Het reclasseringsrapport beschrijft dat hij inmiddels wel aan zijn problemen werkt; hij is abstinent van alcohol, werkt lange dagen in de horeca als chef-kok en toont een sterke motivatie om zijn leven blijvend op de rit te krijgen.

Opgelegde straffen en strenge voorwaarden

Hoewel zulk onverhoeds en onuitgelokt uitgaansgeweld volgens de rechtbank normaal gesproken een lange en onvoorwaardelijke gevangenisstraf rechtvaardigt, is er besloten de verdachte niet opnieuw naar een penitentiaire inrichting te sturen. Dit oordeel is vooral ingegeven door de positieve stappen die hij het afgelopen jaar heeft gezet en het maatschappelijke belang om het recidivegevaar op de lange termijn terug te dringen.

De rechtbank veroordeelde de verdachte zodoende tot een totale gevangenisstraf van 240 dagen, waarbij de tijd die hij reeds in voorarrest heeft gezeten in mindering wordt gebracht. Van deze totale celstraf zijn 194 dagen voorwaardelijk opgelegd, gekoppeld aan een proeftijd van twee jaar. Zolang hij tijdens deze proeftijd geen nieuwe strafbare feiten pleegt, hoeft hij dit deel niet uit te zitten.

Aan de proeftijd zijn door de rechter wel strenge bijzondere voorwaarden verbonden, die zijn geformuleerd door de reclassering. De verdachte moet structureel meewerken aan toezicht, hij is verplicht zich te laten behandelen door een behandelaar die gespecialiseerd is in ASS en er geldt gedurende de gehele proeftijd een absoluut alcoholverbod.

Om de naleving van dit verbod te garanderen, zal hij willekeurig en onaangekondigd gecontroleerd worden door middel van urine-, adem- en speekseltesten. Naast de deels voorwaardelijke celstraf kreeg de man ook nog een zware taakstraf van 180 uur opgelegd, die bij het niet of onvoldoende uitvoeren direct kan worden omgezet in 90 dagen vervangende hechtenis.

De advocaat van de verdediging had eerder nog verzocht om een matiging van deze werkstraf vanwege de lange werkweken van de man in de horeca, maar de rechters wezen dit gemotiveerd af. Volgens de rechtbank is, gezien de stevige aard van het geweld en de eerdere vermeldingen van de verdachte in de justitiële documentatie, deze omvangrijke taakstraf zonder meer geboden.

Flinke schadevergoeding voor het slachtoffer

Tijdens de zitting in de strafzaak diende het slachtoffer van het geweldsincident met het bierglas in café In de Karkol een substantiële vordering tot schadevergoeding in. Deze claim bedroeg, na een vermindering van de oorspronkelijke eis ter zitting, nog altijd een bedrag van ruim 22.000 euro. De rechtbank heeft deze complexe vordering nauwkeurig bestudeerd en uiteindelijk gedeeltelijk toegewezen.

De geëiste materiële schade van in totaal 594,98 euro werd volledig en onverminderd toegewezen. Deze materiële schadepost bestaat uit concrete kosten, waaronder kapotte kleding, het opgemaakte medisch eigen risico van de zorgverzekering en gemaakte vervoerskosten voor een taxirit naar het ziekenhuis kort na het incident. De verdediging heeft deze materiële kostenpost tijdens het proces overigens niet betwist.

Het slachtoffer claimde in zijn vordering daarnaast ook nog een bedrag van ruim 21.000 euro aan immateriële schade, wegens de forse psychische impact van de gebeurtenissen en de blijvende littekens in zijn gezicht.

Hoewel de rechtbank volmondig erkende dat de man daadwerkelijk pijn en wezenlijk letsel heeft opgelopen door de agressieve klappen, zijn algemene negatieve gevoelens zoals schrik, onzekerheid en nervositeit juridisch gezien onvoldoende om een dermate hoog geldbedrag toe te wijzen zonder hard medisch bewijs van ernstig psychiatrisch letsel. Het te betalen bedrag voor de opgelopen immateriële schade is daarom door de rechters naar billijkheid gecorrigeerd en vastgesteld op 2.000 euro.

In totaal moet de veroordeelde dader hierdoor een definitief bedrag van 2.594,98 euro vergoeden aan de benadeelde partij, welk bedrag nog wordt vermeerderd met de opgebouwde wettelijke rente. Om ervoor te zorgen dat het slachtoffer dit toegewezen geldbedrag ook daadwerkelijk en zonder rompslomp zal ontvangen, heeft de rechtbank daarnaast nog de wettelijke schadevergoedingsmaatregel opgelegd.

Dit houdt in dat de Nederlandse staat de verantwoordelijkheid voor de inning van dit complete bedrag formeel op zich neemt, waarna de staat het later zal verhalen op de veroordeelde.