Man krijgt straf voor verkrachting van achternichtje (19)

HAARLEM – De rechtbank in Haarlem heeft een 63-jarige man veroordeeld tot een gevangenisstraf en de maximale taakstraf voor het verkrachten van zijn 19-jarige achternichtje. De rechtbank Noord-Holland acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte, tegen de wil van het slachtoffer, seksuele handelingen bij haar heeft verricht. Het incident vond plaats in de nacht van 23 op 24 juli 2025 in de woning van de man in Haarlem.

Feiten en omstandigheden van het incident

De verdachte en het slachtoffer zaten in de bewuste nacht samen op bed een serie te kijken, toen de man fysiek toenadering zocht. De aangeefster verklaarde dat de verdachte haar aanraakte op intieme plekken, waarna zij verbaal aangaf dat ze dit niet wilde en het ongemakkelijk vond. Toen de man toch doorging en de handelingen escaleerden, sloeg de aangeefster dicht en bevroor ze. De man verklaarde zelf dat de vrouw stil op bed lag, met gesloten ogen en een weggedraaid gezicht, en dat zij totaal geen seksuele signalen afgaf. De rechtbank stelt vast dat het slachtoffer, mede gelet op het aanzienlijke leeftijdsverschil van 42 jaar en de vertrouwensrelatie, duidelijke verbale en non-verbale signalen heeft afgegeven dat zij geen seksueel contact wilde. De verdachte heeft dit genegeerd en is daarmee schuldig bevonden aan opzetverkrachting.

Beoordeling van de bewijsvoering

In de zedenzaak was sprake van de verklaring van het slachtoffer tegenover die van de verdachte, die verklaarde te denken dat er sprake was van wederzijdse instemming. De rechtbank achtte de gedetailleerde en consistente verklaring van de aangeefster echter zeer betrouwbaar. Deze verklaring vond bovendien steun in de bevestiging van bepaalde handelingen door de verdachte zelf en in de getuigenis van de moeder van het slachtoffer. Zij verklaarde dat haar dochter midden in de nacht totaal overstuur thuis was gekomen.

Persoonlijke omstandigheden wegen mee in de strafmaat

De officier van justitie eiste aanvankelijk een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van twaalf maanden. Hoewel de rechtbank de ernst van de verkrachting en de ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer erkent, is er besloten tot een lagere straf. Dit besluit is gebaseerd op de persoonlijke omstandigheden van de veroordeelde. De man is afhankelijk van een bijstandsuitkering en beschikt niet over een sociaal vangnet. Bij een langdurige detentie dreigde de man zijn huurwoning te verliezen en dakloos te raken.

De rechtbank achtte dit niet in het belang van de maatschappij en de veroordeelde, en bepaalde de straf op zes maanden cel, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarnaast moet hij een taakstraf van 240 uur uitvoeren. Tot slot moet de man een schadevergoeding van 1.750 euro aan het slachtoffer betalen, vermeerderd met de wettelijke rente. Het verzoek van de verdediging voor een aanvullend psychologisch rapport, vanwege de autismespectrumstoornis van de man, werd door de rechtbank afgewezen omdat er geen aanwijzingen waren dat dit van invloed was op zijn toerekeningsvatbaarheid.