UTRECHT – Een 53-jarige automobiliste is door de rechtbank in Utrecht veroordeeld tot 120 uur taakstraf voor het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval in Soest. De vrouw reed op 6 april 2025 een 98-jarige voetgangster aan die met haar rollator een zebrapad op de Dalweg overstak. Het slachtoffer overleed korte tijd later in het ziekenhuis aan haar verwondingen. Volgens de rechtbank was de bestuurster gedurende langere tijd onvoldoende met haar aandacht bij het verkeer, doordat zij twijfelde of zij bij een kruising rechtsaf moest slaan. Naast de taakstraf krijgt zij een volledig voorwaardelijke rijontzegging van één jaar, met een proeftijd van twee jaar. De uitspraak werd donderdag 19 november bekendgemaakt.
Het ongeval gebeurde op zondagmiddag 6 april 2025, rond 12.56 uur. De automobiliste reed in een Citroën C5 over de Dalweg, een rechte weg binnen de bebouwde kom van Soest waar maximaal 50 kilometer per uur mag worden gereden. Ter hoogte van de kruising met de Albert Cuyplaan bevindt zich een duidelijk aangegeven voetgangersoversteekplaats. De 98-jarige vrouw was daar bezig met oversteken toen zij door de auto werd geraakt.
Uit het onderzoek blijkt dat het slachtoffer zich op het moment van de botsing al ongeveer halverwege het zebrapad bevond. De vrouw werd met ernstig letsel naar het ziekenhuis gebracht, waar zij korte tijd later overleed. Volgens de schouwarts was sprake van ernstig schedel- en hersenletsel en inwendig bloedverlies door botbreuken aan beide benen.
Bestuurster keek naar zijstraat en miste overstekende vrouw
Tijdens de behandeling van de strafzaak verklaarde de automobiliste dat zij twijfelde of zij bij de Albert Cuyplaan rechtsaf moest slaan. Omdat zij niet zeker wist of dit de juiste straat was, keek zij naar rechts. Vervolgens bedacht zij dat zij pas bij de volgende kruising moest afslaan.
Toen de vrouw haar blik weer op de weg richtte, was zij het zebrapad al zo dicht genaderd dat zij niet meer op tijd kon reageren. De 98-jarige voetgangster werd geraakt terwijl zij met haar rollator de weg overstak.
De verdachte verklaarde bij de politie dat zij meerdere keren naar de zijstraat had gekeken. Tijdens de rechtszaak zei zij zich te herinneren dat zij slechts één keer opzij had gekeken. Volgens de rechtbank maakt dat verschil voor de beoordeling van het ongeval niet uit.
De rechters stellen vast dat de bestuurster het slachtoffer veel eerder had moeten kunnen zien. De oudere vrouw moest namelijk eerst een fietspad oversteken voordat zij het zebrapad op de Dalweg bereikte. Ook die beweging heeft de automobiliste kennelijk niet waargenomen.
Getuigen zagen vrouw wel oversteken
Twee getuigen speelden een belangrijke rol bij het vaststellen van de toedracht. Een automobilist die achter de verdachte reed, verklaarde dat hij de remlichten van haar auto pas zag oplichten op het moment dat de botsing plaatsvond.
Een andere getuige, die op de fiets reed, zag de 98-jarige vrouw met haar rollator naar de oversteekplaats lopen en vervolgens het zebrapad betreden. Volgens deze getuige bleef de Citroën doorrijden totdat de aanrijding plaatsvond.
De rechtbank vindt deze verklaringen belangrijk omdat ze duidelijk maken dat het slachtoffer al enige tijd zichtbaar moet zijn geweest. Bovendien was de verkeerssituatie overzichtelijk en kende de verdachte de weg goed, omdat zij daar vaker reed.
De verdediging voerde nog aan dat schaduw van een boom mogelijk invloed had gehad op het zicht. De rechtbank verwerpt dat argument. De bestuurster had zelf verklaard dat haar zicht op het zebrapad niet werd belemmerd. Bovendien was de oversteekplaats duidelijk herkenbaar door de witte strepen op het wegdek en de bijbehorende verkeersborden.
Meer dan een kort moment van onoplettendheid
De belangrijkste vraag voor de rechtbank was of het rijgedrag van de automobiliste zo onvoorzichtig was dat zij strafrechtelijk verantwoordelijk kon worden gehouden voor de dood van het slachtoffer.
Niet iedere verkeersfout die tot een ernstig ongeval leidt, is automatisch strafbaar volgens artikel 6 van de Wegenverkeerswet. Daarvoor moet worden vastgesteld dat een bestuurder zich aanmerkelijk onvoorzichtig of onoplettend heeft gedragen.
Volgens de rechters was daarvan in deze zaak sprake. De automobiliste had haar aandacht onvoldoende bij de weg gehouden en liet een kwetsbare voetganger die al op het zebrapad liep niet voorgaan.
Juist bij een voetgangersoversteekplaats moeten automobilisten volgens de rechtbank extra voorzichtig zijn. Dat geldt des te meer wanneer een bestuurder bekend is met de verkeerssituatie en weet dat er een zebrapad ligt.
De rechtbank concludeert dat de vrouw gedurende langere tijd afgeleid moet zijn geweest. Het slachtoffer had immers al een deel van het fietspad en vervolgens ongeveer de helft van de rijbaan overgestoken voordat de botsing plaatsvond. De verkeersfout gaat daarmee volgens de rechters verder dan een kort ogenblik van onoplettendheid.
Bestuurster betuigt spijt en spreekt met nabestaanden
Tijdens de rechtszaak bleek dat de automobiliste zwaar is aangeslagen door het ongeval. Zij verleende direct na de aanrijding hulp aan het slachtoffer en heeft tegenover de rechtbank spijt betuigd over haar rijgedrag.
De vrouw heeft bovendien deelgenomen aan een bemiddelingstraject met de nabestaanden. Tijdens deze gesprekken kregen de familieleden de gelegenheid vragen te stellen over de gebeurtenissen en kon de bestuurster uitleg geven over haar handelen.
Volgens de rechtbank blijkt uit de gemaakte afspraken dat zowel de automobiliste als de nabestaanden deze gesprekken als waardevol hebben ervaren. De gesprekken hebben verschillende vragen van de familie beantwoord.
De rechtbank houdt bij de strafoplegging ook rekening met het feit dat de vrouw niet eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld. Daarnaast werkt zij in de ouderenzorg en heeft zij haar rijbewijs nodig om haar werk te kunnen bereiken.
Lagere straf dan gebruikelijk bij dodelijk ongeval
Het Openbaar Ministerie had een taakstraf van 120 uur en een volledig voorwaardelijke rijontzegging van één jaar geëist. De verdediging vroeg de rechtbank om helemaal geen taakstraf op te leggen en eventueel te volstaan met een geldboete.
Volgens de rechtbank is een geldboete onvoldoende gezien de ernst van het ongeval en de gevolgen voor de nabestaanden. De rechters vinden dat de bestuurster een straf moet krijgen die duidelijk maakt hoe ernstig haar verkeersfout was.
Bij vergelijkbare verkeerszaken waarin sprake is van aanmerkelijke schuld en een dodelijk slachtoffer, hanteren rechtbanken doorgaans als uitgangspunt een taakstraf van 240 uur en een onvoorwaardelijke rijontzegging van één jaar.
In deze zaak wijkt de rechtbank daarvan af vanwege de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, haar blanco strafblad, de getoonde spijt en de gesprekken met de nabestaanden.
De vrouw krijgt daarom een taakstraf van 120 uur. Wanneer zij die niet of onvoldoende uitvoert, kan deze worden vervangen door zestig dagen hechtenis.
Daarnaast wordt haar rijbevoegdheid voor één jaar ontzegd, maar die straf is volledig voorwaardelijk. Dat betekent dat zij haar rijbewijs voorlopig mag behouden. Als zij binnen de proeftijd van twee jaar opnieuw een strafbaar feit pleegt, kan de rijontzegging alsnog worden uitgevoerd.
Overstekende voetganger moet voorrang krijgen
Met het vonnis benadrukt de rechtbank de verantwoordelijkheid van automobilisten bij voetgangersoversteekplaatsen. Bestuurders moeten hun snelheid en aandacht aanpassen aan de situatie en rekening houden met mensen die minder snel kunnen oversteken.
Dat geldt in het bijzonder voor oudere voetgangers en mensen die gebruikmaken van een rollator of ander hulpmiddel. Zij zijn kwetsbaar in het verkeer en moeten erop kunnen vertrouwen dat automobilisten hen op een zebrapad laten voorgaan.
De rechtbank stelt vast dat de 98-jarige vrouw het zebrapad op een normale manier overstak en dat de verdachte haar had kunnen zien als zij voldoende aandacht voor het verkeer had gehad.
De aanrijding kostte het slachtoffer het leven en veroorzaakte volgens de rechtbank onherstelbaar verdriet bij de nabestaanden. Hoewel de automobiliste oprecht berouw heeft getoond, neemt dat haar strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor het ongeval niet weg.



