Automobilist krijgt 240 uur taakstraf voor doodrijden hardloopster (53) in Zaandam: snelheid mogelijk boven 100 km/u

HAARLEM – Een automobilist die op de Leeghwaterweg in Zaandam een 53-jarige hardloopster doodreed, is veroordeeld tot een taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van één jaar. De man reed op een weg waar maximaal 50 kilometer per uur is toegestaan met een aanzienlijk hogere snelheid. Uit onderzoek van camerabeelden kwam een indicatieve gemiddelde snelheid van 103,8 kilometer per uur naar voren. De rechtbank in Haarlem oordeelde dinsdag 10 november dat de bestuurder aanmerkelijk onvoorzichtig heeft gereden en daarmee verantwoordelijk is voor het dodelijke ongeval. Het Openbaar Ministerie had een gevangenisstraf van acht maanden geëist.

De aanrijding vond plaats op vrijdag 19 december 2025, omstreeks 07.26 uur, op de kruising van de Leeghwaterweg met de Diederik Sonoyweg. Het 53-jarige slachtoffer was aan het hardlopen en kwam vanuit de richting van het bedrijf PepsiCo. Toen zij de Leeghwaterweg overstak, werd zij geraakt door de personenauto van de verdachte. De vrouw overleed ter plaatse aan haar verwondingen.

De Leeghwaterweg is een voorrangsweg met een maximumsnelheid van 50 kilometer per uur. Bij de kruising bevindt zich een oversteekplaats voor voetgangers en fietsers, met waarschuwingsborden en een verhoogde middengeleider. De weg maakt ter plaatse een flauwe bocht. Volgens de rechtbank brandde de straatverlichting op het moment van het ongeval en werd het zicht niet belemmerd.

De automobilist kende de verkeerssituatie goed. Hij verklaarde vijf dagen per week over de Leeghwaterweg te rijden en wist dat de maximumsnelheid 50 kilometer per uur bedroeg. Hij vond de overzichtelijkheid van de oversteekplaats naar eigen zeggen bijzonder slecht. Desondanks naderde hij de kruising met een veel te hoge snelheid.

Camerabeelden wijzen op snelheid van ruim 100 kilometer per uur

Direct na het ongeval vertelde de bestuurder aan de politie dat hij ongeveer 70 tot 80 kilometer per uur had gereden. Tijdens de rechtszaak erkende hij eveneens dat hij de maximumsnelheid had overschreden.

Forensisch onderzoekers analyseerden camerabeelden om de snelheid van de auto te berekenen. Daaruit volgde een indicatieve gemiddelde snelheid van 103,8 kilometer per uur, gemeten over een traject van 52,78 meter dat eindigde op ongeveer zeventien meter voor de plaats van de aanrijding.

De rechtbank benadrukt dat deze berekening niet nauwkeurig genoeg is om de exacte snelheid van de bestuurder vast te stellen. Wel ondersteunt het onderzoek volgens de rechters de conclusie dat de man aanzienlijk harder reed dan de toegestane 50 kilometer per uur.

Juist op deze locatie had de bestuurder extra voorzichtig moeten zijn. Het was nog donker, er waren verschillende kwetsbare verkeersdeelnemers aanwezig en verkeersborden waarschuwden voor de naderende oversteekplaats. De verdachte wist bovendien dat het overzicht op de kruising volgens hemzelf slecht was.

De rechtbank vindt dat de automobilist met zijn snelheid een onaanvaardbaar risico heeft genomen. Hij had zijn snelheid zo moeten aanpassen dat hij voldoende tijd had om op andere weggebruikers te reageren en zijn auto zo nodig tot stilstand te brengen.

Volgens de rechters is daarmee sprake van aanmerkelijke verwijtbare onvoorzichtigheid, zoals bedoeld in artikel 6 van de Wegenverkeerswet. Dat is meer dan een gewone verkeersfout. Het gaat om rijgedrag waarbij een bestuurder zijn verantwoordelijkheid voor de veiligheid van anderen in ernstige mate heeft veronachtzaamd.

Openbaar Ministerie eiste gevangenisstraf

Tijdens de rechtszaak van 27 oktober vroeg de officier van justitie om een gevangenisstraf van acht maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Daarnaast eiste het Openbaar Ministerie een rijontzegging van drie jaar, waarvan één jaar voorwaardelijk.

De verdediging pleitte voor vrijspraak. Voor het geval de rechtbank toch tot een veroordeling zou komen, vroeg de raadsvrouw rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de automobilist. Een langdurige gevangenisstraf of rijontzegging zou volgens de verdediging gevolgen hebben voor zijn werk, inkomen en huisvesting.

Ook wees de raadsvrouw erop dat de man zijn rijbewijs al geruime tijd kwijt was en dat de reclassering het risico op herhaling als laag inschatte. De verdediging vroeg daarom om een geldboete of taakstraf, eventueel gecombineerd met een rijontzegging die overeenkomt met de periode waarin het rijbewijs al was ingevorderd.

De rechtbank volgt het Openbaar Ministerie in de conclusie dat de bestuurder strafrechtelijk verantwoordelijk is voor het ongeval, maar komt tot een andere straf.

Een belangrijk verschil is de mate van schuld. Het Openbaar Ministerie ging bij de strafeis uit van zeer onvoorzichtig rijgedrag. De rechtbank vindt aanmerkelijk onvoorzichtig rijgedrag bewezen. Voor die mate van schuld hanteren de landelijke oriëntatiepunten voor de straftoemeting een taakstraf van 240 uur en een rijontzegging van één jaar wanneer een verkeersongeval een dodelijk slachtoffer heeft geëist.

Volgens de rechtbank bestaat onvoldoende aanleiding om van dat uitgangspunt af te wijken. De man is niet eerder veroordeeld voor een vergelijkbaar verkeersdelict. Ook ziet de reclassering geen noodzaak voor aanvullende begeleiding of bijzondere voorwaarden.

Partner slachtoffer vertelt over onherstelbaar verlies

De gevolgen van de aanrijding kwamen tijdens de zitting nadrukkelijk aan de orde. De partner van de overleden vrouw vertelde hoe groot het verdriet binnen de familie is en hoeveel zij wordt gemist.

De rechtbank erkent dat geen enkele straf in verhouding kan staan tot het verlies van een dierbare. De man heeft door zijn verkeersgedrag een situatie veroorzaakt waarin een vrouw van 53 jaar het leven verloor en haar nabestaanden met de gevolgen moeten verder leven.

Tegelijkertijd moet de rechtbank bij de strafoplegging rekening houden met de wettelijke maatstaven voor de bewezenverklaarde schuld, de omstandigheden van het ongeval en straffen in vergelijkbare zaken.

De bestuurder krijgt daarom geen gevangenisstraf, maar de maximale reguliere taakstraf van 240 uur. Wanneer hij die niet of onvoldoende uitvoert, kan daarvoor 120 dagen vervangende hechtenis volgen.

Daarnaast mag hij één jaar geen motorrijtuigen besturen. De periode waarin zijn rijbewijs eerder ingevorderd of ingehouden is geweest, wordt volgens de wettelijke regels op de rijontzegging in mindering gebracht.

De rechtbank heeft verder bepaald dat de in beslag genomen personenauto, een Ford, aan de verdachte moet worden teruggegeven.

Met het vonnis staat in eerste aanleg vast dat de automobilist schuldig is aan het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval door aanmerkelijk onvoorzichtig rijgedrag. Of het Openbaar Ministerie of de verdachte tegen de uitspraak in hoger beroep gaat, blijkt niet uit het vonnis.