DEN HAAG – Jaarlijks komen in Nederland tienduizenden mensen op de woningmarkt terecht doordat hun huwelijk of relatie eindigt. Alleen al in 2025 werden 24.555 huwelijken en 4.289 geregistreerde partnerschappen ontbonden. Samen zijn dat bijna 29.000 officiële scheidingen, waarbij doorgaans minstens één van beide partners op zoek moet naar andere woonruimte. Daar komen de relatiebreuken van ongehuwd samenwonende stellen nog bij. De gevolgen voor de woningmarkt zijn aanzienlijk: waar voorheen twee mensen samen één woning bewoonden, zijn na een scheiding vaak twee afzonderlijke woningen nodig. Die extra vraag ontstaat op een moment dat Nederland al een tekort heeft van ongeveer 384.000 woningen.
De cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) laten zien dat het aantal echtscheidingen de afgelopen decennia weliswaar is gedaald, maar dat de druk op de woningmarkt daardoor niet is verdwenen. In 2000 werden nog 34.650 huwelijken ontbonden, tegenover 24.555 in 2025. Tegelijkertijd is het aantal geregistreerde partnerschappen dat eindigt in een scheiding juist gestegen. In 2022 waren dat er 3.116, drie jaar later 4.289.
De officiële statistieken vertellen bovendien niet het volledige verhaal. Stellen die zonder huwelijk of geregistreerd partnerschap samenwonen, worden bij een relatiebreuk niet in deze aantallen meegeteld. Ook zij kunnen na het beëindigen van hun relatie twee afzonderlijke huishoudens vormen.
Daarmee vormen scheidingen een structurele bron van woningvraag. Het betekent overigens niet dat er voor iedere scheiding automatisch een volledig nieuwe woning moet worden gebouwd. Soms trekt iemand bij familie in, vindt een ex-partner onderdak in een bestaande huurwoning of ontstaat later opnieuw een gezamenlijk huishouden. Wel is duidelijk dat scheidingen extra druk leggen op het beschikbare woningaanbod.
Van één woning naar twee huishoudens
Het probleem wordt zichtbaar wanneer een stel met kinderen uit elkaar gaat. In veel gevallen blijft één ouder in de oorspronkelijke gezinswoning wonen, terwijl de andere ouder op zoek moet naar een woning die voldoende ruimte biedt om de kinderen te ontvangen.
Daarbij speelt niet alleen de prijs een rol. Gescheiden ouders willen vaak in dezelfde omgeving blijven wonen, zodat hun kinderen naar dezelfde school kunnen blijven gaan en contact met beide ouders mogelijk blijft. Hierdoor ontstaat vooral behoefte aan betaalbare woningen binnen een relatief klein gebied.
Uit onderzoek van het CBS blijkt dat een scheiding langdurige gevolgen kan hebben voor de woonsituatie. Mensen die na een relatiebreuk hun koopwoning verlaten, komen geregeld in een kleinere huurwoning terecht. Vooral voor vrouwen kan de achteruitgang aanzienlijk zijn, mede doordat zij gemiddeld over minder financiële middelen beschikken.
Ook tijdelijk terugkeren naar de ouders komt voor. In eerder CBS-onderzoek woonde kort na de scheiding 6 procent van de onderzochte groep weer bij een of beide ouders. Onder gescheiden twintigers lag dat percentage aanzienlijk hoger.
Het vinden van geschikte woonruimte is inmiddels zo lastig geworden dat sommige stellen na hun relatiebreuk noodgedwongen onder hetzelfde dak blijven wonen. Het ministerie van Volkshuisvesting erkende in april 2026 in een brief aan de Tweede Kamer dat gescheiden ouders soms niet apart kunnen gaan wonen vanwege het woningtekort.
Voor tijdelijke woonruimte honderden aanmeldingen
De omvang van het probleem blijkt onder meer uit een project voor gescheiden ouders in Nieuwegein. Daar werd in juni 2026 een woongebouw geopend met 102 tijdelijke kamers voor mensen die na een scheiding dringend onderdak nodig hebben.
Volgens gebiedsontwikkelaar BPD meldden zich voor deze 102 kamers meer dan 650 belangstellenden. De kamers zijn ongeveer 20 tot 30 vierkante meter groot en kosten rond de 800 euro per maand, inclusief gas, water, elektriciteit en internet.
Het project biedt tijdelijke huisvesting, meestal voor ongeveer een jaar. Daarna moeten bewoners alsnog een andere woning vinden. Het grote aantal aanmeldingen illustreert hoe moeilijk het is om op korte termijn betaalbare woonruimte te vinden na een relatiebreuk.
Voor gezinnen met kinderen is de situatie extra ingewikkeld. Volgens cijfers uit de CBS Jeugdmonitor maakten in 2023 bijna 43.000 minderjarige kinderen mee dat hun ouders uit elkaar gingen. Bij een aanzienlijk deel van deze scheidingen waren de ouders niet getrouwd.
Daarmee raakt de extra woningvraag niet alleen de voormalige partners, maar ook hun kinderen. Wanneer ouders onvoldoende geschikte woonruimte vinden, kan dat gevolgen hebben voor de omgangsregeling en de mogelijkheid om kinderen bij beide ouders te laten verblijven.
Woningtekort loopt in de honderdduizenden
De Nederlandse woningmarkt kampt al jaren met een groot tekort aan betaalbare woningen. Volgens de Primos-prognose van ABF Research bedroeg het statistische woningtekort in 2026 ongeveer 384.000 woningen, oftewel 4,6 procent van de totale woningvoorraad.
Het kabinet wil daarom langdurig ongeveer 100.000 woningen per jaar realiseren. Die bouwopgave moet niet alleen de bestaande tekorten verminderen, maar ook ruimte bieden aan de groei en veranderende samenstelling van huishoudens.
Daarbij wordt de vraag naar woningen niet uitsluitend bepaald door bevolkingsgroei. Ook wanneer het aantal inwoners gelijk zou blijven, kan de behoefte aan woonruimte toenemen doordat meer mensen zelfstandig wonen. Scheidingen dragen aan die ontwikkeling bij, net als vergrijzing en de groei van het aantal eenpersoonshuishoudens.
Dat effect wordt ook zichtbaar in de verhuisstatistieken. Het CBS stelde vast dat bij een kwart van de verhuizingen door doorstromers naar een andere woning geen woning leeg achterbleef. Een van de oorzaken is dat bij een scheiding één partner vertrekt terwijl de ander in de gezamenlijke woning blijft.
De nieuwe bewoner neemt dan een woning in gebruik zonder elders een woning vrij te maken. Dat beperkt de doorstroming en vergroot de concurrentie met andere woningzoekenden.
De cijfers maken duidelijk waarom de woningnood niet alleen met bevolkingsgroei of migratie kan worden verklaard. Jaarlijks ontstaan door relatiebreuken opnieuw duizenden huishoudens die afzonderlijke woonruimte nodig hebben. De bijna 29.000 officiële scheidingen van 2025 vormen daarvoor een belangrijke aanwijzing, al is het geen officiële berekening van de hoeveelheid nieuwbouw die uitsluitend vanwege scheidingen nodig is.



