Rechtbank: Turkije kan veilig derde land zijn voor asielzoeker

DEN HAAG, 16 maart 2026 – De Rechtbank Den Haag heeft geoordeeld dat Turkije in individuele gevallen kan worden aangemerkt als een veilig derde land voor asielzoekers. Hoewel er sprake was van een motiveringsgebrek bij de aanvankelijke besluitvorming, blijven de rechtsgevolgen van de afwijzing van de asielaanvraag in stand

De zaak betrof een echtpaar en hun minderjarige kind dat asiel had aangevraagd in Nederland. De minister van Asiel en Migratie wees de asielaanvraag van de man af als ongegrond, terwijl de aanvraag van de vrouw niet-ontvankelijk werd verklaard op grond van het ‘veilig derde land’-beleid.

Individuele beoordeling doorslaggevend

De rechtbank bevestigt dat Turkije in algemene zin niet zonder meer als veilig derde land kan worden aangemerkt. Echter, op basis van jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, sluit dit niet uit dat een land in een individueel geval toch als zodanig kan gelden. Hierbij zijn de persoonlijke omstandigheden van de asielzoeker en de feitelijke toegang tot verblijf en bescherming doorslaggevend.

Motiveringsgebrek hersteld

Tijdens de beroepsprocedure erkende de minister dat het bestreden besluit ten aanzien van de vrouw een motiveringsgebrek bevatte betreffende de algemene mensenrechtensituatie in Turkije. De rechtbank heeft dit besluit daarom vernietigd, maar besloot de rechtsgevolgen in stand te laten.

Uit het verweerschrift en de zitting bleek namelijk dat de minister alsnog voldoende gemotiveerd had onderbouwd dat Turkije voor deze specifieke eiseres aan haar verdragsverplichtingen voldoet. Zo kan zij in Turkije bescherming inroepen bij autoriteiten en is het aannemelijk dat zij, gezien haar banden met Turkije als echtgenote van een Turkse onderdaan, opnieuw zal worden toegelaten.

Proceskostenvergoeding

Omdat het beroep tegen het besluit van de vrouw gegrond was vanwege het geconstateerde motiveringsgebrek, is de minister veroordeeld tot het betalen van de proceskosten van eiseres. De rechtbank stelde deze kosten vast op 1.868 euro. Het beroep van de man werd ongegrond verklaard.