LONDEN, 18 mei 2026 – De druk op de Britse premier Keir Starmer neemt verder toe na zware verliezen voor Labour bij de lokale verkiezingen. Binnen de partij wordt openlijker gesproken over de vraag wie Labour uit de politieke crisis moet leiden. Twee namen keren daarbij nadrukkelijk terug: Wes Streeting en Andy Burnham.
Starmer heeft laten weten niet te willen opstappen en zich te willen blijven richten op zijn werk als premier. Volgens Reuters staat hij echter onder toenemende interne druk na de slechte verkiezingsuitslag van 7 mei, waarbij ook Labour-parlementariërs zijn vertrek zouden hebben bepleit.
Streeting kiest voor Europese koers
Wes Streeting, voormalig minister van Volksgezondheid, profileert zich met een koers die Labour jarenlang heeft gemeden: een terugkeer van het Verenigd Koninkrijk naar de Europese Unie. Volgens Britse media noemde Streeting Brexit een “catastrofale vergissing” en ziet hij de toekomst van het land uiteindelijk weer in Europa.
Daarmee kiest Streeting voor een scherpe breuk met de voorzichtige lijn van Starmer, die als premier de banden met Brussel wilde verbeteren zonder het debat over hernieuwd EU-lidmaatschap te heropenen. Streeting koppelt de Europese koers aan economische veiligheid, handel en defensie. Hij wijst daarbij op Russische agressie en de onzekerheid rond een Amerikaans buitenlandbeleid waarin “America First” opnieuw zwaar weegt.
Ook op binnenlands terrein probeert Streeting zich neer te zetten als hervormer. Hij pleit voor aanpassing van de NHS, hogere defensie-uitgaven en minder regeldruk voor bedrijven. Daarmee zoekt hij een combinatie van sociaal beleid en economische modernisering.
Burnham zet in op linkser programma
Andy Burnham, burgemeester van Greater Manchester, kiest voor een andere route. Hij legt de nadruk op herstel van vertrouwen in achtergestelde regio’s, meer zeggenschap buiten Londen en een actievere rol van de staat. Burnham heeft zich de afgelopen jaren geprofileerd met zijn aanpak van het busvervoer in Groot-Manchester, waar het openbaar vervoer weer sterker onder publieke regie kwam.
In de strijd om de richting van Labour kan Burnham daarmee de kandidaat worden van leden en kiezers die vinden dat de partij te technocratisch en te voorzichtig is geworden. Hij wil de aandacht verleggen naar wonen, openbaar vervoer, energie, water en regionale ongelijkheid. Volgens The Guardian wil Burnham de partij nadrukkelijker laten spreken namens noordelijke en lang verwaarloosde gebieden.
Op Europa wijkt Burnham af van Streeting. Hij heeft duidelijk gemaakt dat hij geen campagne wil voeren voor terugkeer naar de EU. Volgens Reuters erkent Burnham dat Brexit schade heeft aangericht, maar wil hij het referendum niet opnieuw centraal stellen omdat dit volgens hem de verdeeldheid zou vergroten.
Labour verliest aan meerdere kanten
De problemen voor Labour zijn breder dan de positie van Starmer alleen. De partij wordt in verschillende richtingen leeggezogen. Aan de rechterkant wint Reform UK terrein, vooral in gebieden waar kiezers ontevreden zijn over migratie, kosten van levensonderhoud en vertrouwen in de politiek. Aan de linkerkant profiteren de Groenen van onvrede over klimaat, Gaza, sociale ongelijkheid en het gevoel dat Labour te dicht naar het politieke midden is opgeschoven.
De lokale verkiezingen lieten volgens Reuters zien dat het Verenigd Koninkrijk verder beweegt richting een meer versnipperd partijstelsel. Reform-leider Nigel Farage sprak van een historische verschuiving, terwijl Starmer juist beloofde door te gaan en “verandering” te leveren.
Extreemrechts zichtbaar op straat
Tegelijkertijd is de politieke spanning ook buiten het parlement zichtbaar. In Londen kwamen tienduizenden aanhangers bijeen bij een demonstratie rond de uiterst rechtse activist Tommy Robinson, wiens echte naam Stephen Yaxley-Lennon is. Britse media meldden dat bij de bijeenkomst islamofobe en nationalistische boodschappen te zien en te horen waren.
Voor Labour onderstreept dit de urgentie van een duidelijke koers. De partij moet kiezers terugwinnen die zijn overgestapt naar Reform UK, zonder progressieve en jonge kiezers verder richting de Groenen te duwen. Die dubbele druk maakt de opvolgingsvraag extra beladen.
Opvolging Starmer draait om koerskeuze
De vraag wie Starmer uiteindelijk kan opvolgen, is daardoor ook een vraag naar de identiteit van Labour. Streeting staat voor een pro-Europese, hervormingsgezinde en economisch gerichte koers. Burnham biedt een regionaler, linkser en meer staatsgericht alternatief.
Zolang Starmer weigert te vertrekken, blijft de strijd formeel onbeslist. Maar de profilering van Streeting en Burnham laat zien dat de machtsvraag binnen Labour al is begonnen. De komende maanden zullen uitwijzen of Starmer de partij opnieuw achter zich kan krijgen, of dat Labour na de verkiezingsnederlaag kiest voor een nieuwe leider en een nieuwe politieke richting.
Ontdek meer van HBP Media
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
