DEN HAAG – Hoeveel staatsgeheime documenten worden er door de overheid opgesteld en in hoeverre krijgen Tweede Kamerleden toegang tot deze informatie? Die vragen stelt FVD-Kamerlid Pepijn van Houwelingen aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Hij wil vooral duidelijkheid over documenten die zijn gerubriceerd als 'staatsgeheim GEHEIM' en 'staatsgeheim ZEER GEHEIM'. Ook vraagt hij hoeveel documenten sinds het begin van 2026 onder deze categorieën zijn geplaatst en welk deel daarvan vertrouwelijk door de Tweede Kamer mag worden ingezien.
De schriftelijke vragen zijn donderdag 12 november ingediend en richten zich op de regels voor het rubriceren en beschikbaar stellen van gevoelige overheidsinformatie. Van Houwelingen wil allereerst weten of het klopt dat documenten met de classificatie 'staatsgeheim GEHEIM' in beginsel niet met de Tweede Kamer worden gedeeld, zelfs niet wanneer Kamerleden bereid zijn deze onder strikte vertrouwelijkheid in te zien.
Vervolgens stelt hij dezelfde vraag over documenten met de zwaardere rubricering 'staatsgeheim ZEER GEHEIM'. Daarmee probeert het Kamerlid duidelijkheid te krijgen over de grenzen die de overheid stelt aan de toegang van volksvertegenwoordigers tot vertrouwelijke informatie.
Hoeveel documenten blijven geheim?
Van Houwelingen vraagt niet alleen naar de geldende regels, maar wil ook concrete aantallen ontvangen. De minister moet volgens het Kamerlid inzichtelijk maken hoeveel documenten sinds 1 januari 2026 als 'staatsgeheim GEHEIM' zijn aangemerkt en hoeveel daarvan door de Tweede Kamer vertrouwelijk mogen worden ingezien.
Voor de categorie 'staatsgeheim ZEER GEHEIM' vraagt hij om dezelfde gegevens. Daarmee moet duidelijk worden hoeveel documenten onder de zwaarste van de twee genoemde rubriceringen vallen en in welke mate parlementaire inzage mogelijk is.
De vragen raken aan een belangrijk onderdeel van de parlementaire controle. De Tweede Kamer moet het handelen van ministers kunnen beoordelen, maar beschikt daarvoor niet altijd over dezelfde informatie als het kabinet. Bij staatsgeheime documenten kunnen belangen als nationale veiligheid en bescherming van vertrouwelijke gegevens een rol spelen.
De vraag is waar de grens ligt tussen noodzakelijke geheimhouding en het recht van de volksvertegenwoordiging om de regering te controleren.
Minister moet duidelijkheid geven
Opvallend is dat Van Houwelingen niet vraagt om de inhoud van afzonderlijke staatsgeheime documenten openbaar te maken. Zijn vragen zijn gericht op de classificaties, de aantallen documenten en de mogelijkheden voor vertrouwelijke parlementaire inzage.
Uit de ingediende Kamervragen blijkt niet dat de Tweede Kamer daadwerkelijk categorisch wordt uitgesloten van alle documenten met deze rubriceringen. Van Houwelingen vraagt de minister juist om te bevestigen of dat het geval is.
Ook bevatten de vragen nog geen cijfers over het aantal staatsgeheime documenten dat dit jaar is opgesteld of geclassificeerd. Die gegevens moeten uit de beantwoording door het kabinet komen.
De vragen zijn geregistreerd onder nummer 2026Z24944. Wanneer de minister antwoord geeft, moet duidelijk worden welke regels gelden voor beide geheimhoudingscategorieën en hoeveel documenten de Tweede Kamer daadwerkelijk mag inzien.
