DEN HAAG – Een man die zijn ex-partner in haar woning in Bergschenhoek van dichtbij door het hoofd schoot, is in hoger beroep veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Het gerechtshof in Den Haag acht bewezen dat hij op 11 maart 2022 met voorbedachten rade probeerde de moeder van zijn dochter te vermoorden. De vrouw overleefde de aanslag, maar verloor haar linkeroog en liep blijvend hersenletsel op. Ze kan niet meer ruiken of proeven en heeft nog altijd kogelfragmenten in haar hoofd. Hun dochter lag tijdens de schietpartij in de woning te slapen. Het hof bevestigde dinsdag 10 november de eerdere veroordeling door de rechtbank in Rotterdam en legde daarnaast een contactverbod van vijf jaar en een maatregel voor mogelijk langdurig toezicht op.
Aan de schietpartij ging een lange periode van stalking, intimidatie en bedreigingen vooraf. De man kon volgens het hof niet accepteren dat zijn voormalige partner het contact had verbroken en dat hij geen omgang met hun dochter mocht hebben. Vanaf augustus 2020 zocht hij herhaaldelijk tegen haar wil contact. Hij belde en stuurde berichten, achtervolgde haar met zijn auto en verscheen bij haar woning, werk en de kinderopvang van hun dochter. Ook vernielde hij meerdere keren een ruit van haar voordeur.
De situatie werd zo bedreigend dat de vrouw periodes niet meer in haar eigen woning kon verblijven en onderdak moest zoeken in een vrouwenopvangcentrum. Toch bleef de man contact zoeken. In augustus en september 2021 bedreigde hij haar onder meer via haar werkgever en wachtte hij haar op bij de school van hun dochter. Later uitte hij opnieuw doodsbedreigingen via medewerkers van jeugdbescherming. Ook een opgelegd contactverbod hield hem niet tegen.
Van langdurige stalking naar poging tot moord
Op 11 maart 2022 kwam het uiteindelijk tot de schietpartij. De man schoot zijn ex-partner in haar eigen woning van dichtbij met een vuurwapen door het hoofd. Volgens het gerechtshof was sprake van een bewuste poging haar van het leven te beroven. De vrouw overleefde het schot, maar hield daar zeer ernstig en blijvend letsel aan over.
Haar linkeroog raakte zo zwaar beschadigd dat het operatief moest worden verwijderd. Sindsdien draagt zij een kunstoog en is haar gezichtsvermogen blijvend beperkt. Daarnaast bevinden zich nog kogelfragmenten in haar hoofd die vanwege hun moeilijke ligging niet operatief kunnen worden verwijderd. Door het hersenletsel verloor zij bovendien permanent haar reuk- en smaakvermogen.
Tijdens de strafprocedure beschreef het slachtoffer hoe ingrijpend deze gevolgen voor haar dagelijkse leven zijn. In haar slachtofferverklaring vertelde zij dat zij het bijzonder zwaar vindt dat zij nooit meer de geur van haar dochter kan ruiken. Volgens het hof ondervinden zowel de vrouw als haar dochter nog dagelijks grote psychische gevolgen van het geweld.
De rechters rekenen de man zwaar aan dat hij de aanslag pleegde in een woning waar zijn eigen dochter lag te slapen. Het meisje zal moeten opgroeien met de wetenschap dat haar vader heeft geprobeerd haar moeder te vermoorden. Het hof benadrukt dat de man met zijn handelen niet alleen het leven van zijn voormalige partner in gevaar bracht, maar ook haar gevoel van veiligheid en dat van hun dochter ernstig heeft aangetast.
Op het moment van de aanslag beschikte de vrouw bovendien over een zogenoemd AWARE-alarm. Dat is een alarmeringssysteem waarmee slachtoffers van ernstig huiselijk geweld in noodsituaties snel hulp kunnen inschakelen. Ondanks deze veiligheidsmaatregel wist de man haar in haar eigen woning aan te vallen.
Openbaar Ministerie eiste veertien jaar
De rechtbank in Rotterdam veroordeelde de man op 13 maart 2025 al tot twaalf jaar gevangenisstraf. Zowel de verdediging als het Openbaar Ministerie ging tegen dat vonnis in hoger beroep. De advocaat-generaal bij het gerechtshof eiste vervolgens veertien jaar cel, naast een contactverbod en de mogelijkheid om na de gevangenisstraf toezicht en gedragsbeïnvloedende maatregelen toe te passen.
Het hof zag echter geen aanleiding de gevangenisstraf te verhogen. Volgens de rechters rechtvaardigen de ernst van de poging tot moord, de voorafgaande bedreigingen en de blijvende gevolgen voor het slachtoffer een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Daarbij is rekening gehouden met straffen die in vergelijkbare zaken worden opgelegd.
Ook de justitiële voorgeschiedenis van de man speelde een rol. In september 2015 werd hij al onherroepelijk veroordeeld voor mishandeling van zijn ex-partner en vernieling. Het hof beschouwt die eerdere veroordeling als strafverzwarend, al weegt deze beperkt mee gezien de ernst van de huidige feiten.
De man heeft volgens het gerechtshof geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn handelen. De rechters stellen vast dat hij zijn eigen belangen boven die van zijn voormalige partner en hun dochter heeft geplaatst.
Geen psychische stoornis vastgesteld
Tijdens de strafprocedure werd uitgebreid onderzoek gedaan naar de persoonlijkheid van de verdachte. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum onderzochten onder meer of sprake was van een psychische stoornis die zijn gedrag kon verklaren.
Dat onderzoek leverde geen aanwijzingen op voor een psychische stoornis of verstandelijke beperking, ook niet ten tijde van de strafbare feiten. Wel constateerden deskundigen kwetsbaarheden op het gebied van emotionele regulatie, empathie en zelfbeeld. Die kenmerken waren volgens hen onvoldoende om van een persoonlijkheidsstoornis te spreken.
Omdat geen stoornis werd vastgesteld die van invloed was op de gepleegde feiten, konden de deskundigen geen betrouwbare inschatting maken van het herhalingsgevaar. De reclassering wees wel op verschillende risicofactoren, waaronder eerder huiselijk geweld, stalking en problemen met de beheersing van emoties binnen partnerrelaties.
Het hof nam die zorgen mee bij het bepalen van de maatregelen die naast de gevangenisstraf noodzakelijk zijn.
Vijf jaar contactverbod en mogelijk langdurig toezicht
Naast de twaalf jaar cel krijgt de man een contactverbod van vijf jaar. Hij mag op geen enkele wijze rechtstreeks of via anderen contact opnemen met zijn voormalige partner. Communicatie over hun dochter mag uitsluitend plaatsvinden via een tussenpersoon van een bevoegde instantie.
Wanneer hij het contactverbod overtreedt, kan per overtreding twee weken vervangende hechtenis worden toegepast, met een gezamenlijk maximum van zes maanden. Die hechtenis betekent niet dat het contactverbod daarmee vervalt.
Daarnaast legt het hof een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op. Daarmee kan na het uitzitten van de gevangenisstraf opnieuw worden beoordeeld welke risico's de man vormt en of aanvullende voorwaarden noodzakelijk zijn. Het kan daarbij gaan om toezicht, begeleiding of behandeling. Het hof wijst erop dat dit toezicht zo nodig zeer langdurig, zelfs levenslang, mogelijk is. Of en welke voorwaarden daadwerkelijk worden opgelegd, moet later worden beoordeeld.
De rechters vinden deze mogelijkheid noodzakelijk vanwege de eerdere veroordeling voor huiselijk geweld en het jarenlange patroon van bedreigingen en stalking. Volgens het hof moet ernstig rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat de man opnieuw strafbare feiten pleegt of zijn ex-partner op andere wijze lastigvalt.
De uitspraak van 10 november betekent dat de eerdere veroordeling grotendeels in stand blijft. Het gerechtshof heeft de strafmotivering opnieuw beoordeeld, maar komt net als de rechtbank tot twaalf jaar gevangenisstraf. De tijd die de man al in voorarrest heeft doorgebracht, wordt daarop in mindering gebracht.
