ZWOLLE – Een 41-jarige man die een 11-jarig meisje uit Deventer herhaaldelijk seksueel getinte berichten stuurde, een psychiatrisch verpleegkundige aanrandde en een andere zorgmedewerker mishandelde, krijgt geen straf opgelegd. De rechtbank in Zwolle acht alle vier de strafbare feiten waarvan de man werd verdacht wettig en overtuigend bewezen, maar heeft hem ontslagen van alle rechtsvervolging omdat hij tijdens de gebeurtenissen volledig werd beheerst door een ernstige psychische stoornis. Volgens de rechters was sprake van een chronische psychose waardoor de verdachte zijn gedrag niet zelfstandig kon bepalen en niet in staat was te handelen overeenkomstig het besef dat zijn gedrag verboden was. De uitspraak betekent niet dat de man is vrijgesproken, maar dat de bewezenverklaarde feiten hem vanwege zijn psychiatrische toestand juridisch niet kunnen worden toegerekend.

De zaak draait om een reeks incidenten die zich tussen mei en juli 2025 afspeelden in Deventer en Zwolle. De man kwam in contact met een 11-jarig meisje nadat hij zijn telefoonnummer had achtergelaten op de deur van het meisjestoilet van een basisschool. Toen het kind contact opnam met het nummer, begon hij berichten te sturen waarin hij seksuele handelingen ter sprake bracht, om foto's vroeg en het meisje probeerde over te halen om contactgegevens van nog jongere kinderen aan hem door te geven. De berichten waren volgens de rechtbank bijzonder indringend en schadelijk voor kinderen, terwijl de man ook via een ander telefoonnummer opnieuw contact met het meisje zocht.

Telefoonnummer achtergelaten op basisschool

Uit het vonnis blijkt dat de verdachte tussen 21 mei en 19 juni 2025 meerdere berichten naar het meisje stuurde via WhatsApp en sms. Daarin sprak hij niet alleen over seksuele contacten met haarzelf, maar vroeg hij ook nadrukkelijk naar jongere meisjes die aan bepaalde uiterlijke kenmerken voldeden. Hij wilde hun telefoonnummers ontvangen en stelde daar onder meer een cadeau tegenover, terwijl hij het meisje tegelijkertijd vertelde dat hij in de buurt van haar school woonde.

De rechtbank kwalificeert deze gedragingen als het indringend schriftelijk seksueel benaderen van een kind beneden de zestien jaar op een wijze die schadelijk is voor kinderen. De verdachte heeft dit onderdeel van de beschuldigingen tijdens de rechtszaak bekend, waardoor de rechters voor de bewezenverklaring konden volstaan met zijn eigen verklaring en de beschikbare politiegegevens, waaronder de aangiften en het onderzoek naar zijn telefoons.

Naast het sturen van de seksuele berichten maakte de man zich in juni 2025 schuldig aan het beschadigen van een airtrampoline die eigendom was van een wijk- en speeltuinvereniging in Deventer. Ook dit feit werd door hem bekend en door de rechtbank bewezen verklaard.

Verpleegkundige van achteren vastgegrepen en aangerand

De gebeurtenissen kregen een vervolg toen de man in behandeling was bij de psychiatrische zorginstelling Dimence in Zwolle. Op 5 juli 2025 greep hij daar een vrouwelijke psychiatrisch verpleegkundige onverwacht van achteren vast, terwijl zij bezig was een tandenborstel op te bergen. Hij sloeg zijn armen om haar nek, drukte zijn lichaam tegen haar aan en raakte daarbij haar borsten aan, terwijl hij zijn gezicht tegen haar wang drukte en in het Engels aangaf dat hij haar wilde omhelzen en kussen.

De verpleegkundige schrok hevig en probeerde zich onmiddellijk los te maken door naar beneden te bukken, maar de man bleef haar vasthouden en drukte zijn lichaam opnieuw tegen het hare. Volgens de rechtbank staat vast dat de vrouw geen toestemming gaf voor het contact en dat de verdachte, ondanks haar duidelijke afwerende reactie, doorging met zijn handelingen.

De verdediging had voor dit onderdeel vrijspraak gevraagd, omdat de verdachte ontkende dat hij de verpleegkundige daadwerkelijk had aangeraakt. De rechtbank verwierp dat verweer en wees op de gedetailleerde en consistente verklaring van de vrouw, die bovendien werd ondersteund door een collega die het incident had gezien. Ook uit de uitlatingen van de verdachte na afloop leidde de rechtbank af dat zijn gedrag een seksuele bedoeling had.

De rechters oordeelden dat sprake was van gekwalificeerde opzetaanranding, omdat de man de verpleegkundige tegen haar wil seksuele handelingen liet ondergaan en daarbij dwang gebruikte. Dat het incident slechts enkele seconden duurde, veranderde volgens de rechtbank niets aan de strafbaarheid van de handelingen.

Andere zorgmedewerker meerdere keren in rug getrapt

Enkele dagen eerder, op 1 juli 2025, had de verdachte zich eveneens binnen Dimence misdragen door een medewerker van de afdeling High Intensive Care meerdere keren hard tegen zijn rug te trappen. Het slachtoffer verklaarde dat hij onverwacht een harde trap kreeg en vervolgens zag dat de man opnieuw een trapbeweging maakte, terwijl een collega bevestigde dat hij drie keer met kracht tegen de rug was geschopt.

Hoewel de verdachte niet alle details van dit incident erkende, achtte de rechtbank de verklaringen van de medewerker en diens collega betrouwbaar. Daarmee werd ook de mishandeling bewezen verklaard, zodat de man volgens het vonnis verantwoordelijk was voor vier afzonderlijke strafbare feiten: de seksuele benadering van het minderjarige meisje, de beschadiging van de airtrampoline, de aanranding van de verpleegkundige en de mishandeling van een andere zorgmedewerker.

Verdachte verklaarde opdrachten van Satan te krijgen

Bij de beoordeling van de strafbaarheid speelde de psychische toestand van de man een doorslaggevende rol. Volgens medische informatie die tijdens de rechtszaak werd besproken, kampt de verdachte al ongeveer negen jaar met een langdurige psychotische stoornis, waarbij hij last heeft van hallucinaties, paranoïde wanen en een ernstig verstoord beeld van de werkelijkheid. Hij werd sinds 2023 behandeld met antipsychotische medicatie en had eerder op grond van een zorgmachtiging psychiatrische behandeling gekregen.

In 2025 verslechterde zijn psychische toestand opnieuw aanzienlijk. De verdachte verklaarde tegenover de politie en tijdens de rechtszitting dat Satan hem opdrachten gaf en dat hij zich gedwongen voelde die uit te voeren. Volgens zijn eigen verklaringen zou hij onder die invloed zijn telefoonnummer op de basisschool hebben achtergelaten, de seksuele berichten aan het meisje hebben geschreven en de verpleegkundige hebben benaderd. Ook het trappen tegen de andere zorgmedewerker schreef hij aan dergelijke opdrachten toe.

De rechtbank beschikte niet over een volledig Pro Justitia-rapport, maar betrok wel een beoordeling van een psycholoog van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie en verschillende medische stukken bij haar oordeel. Daaruit kwam naar voren dat sprake was van een chronisch psychotisch toestandsbeeld dat het gedrag van de man op ingrijpende wijze beïnvloedde.

Ook tijdens de rechtszitting op 3 november 2026 vertoonde de verdachte volgens de rechtbank opvallend gedrag. Hij hield voortdurend zijn handen voor zijn gezicht en vermeed oogcontact, omdat hij naar eigen zeggen wilde voorkomen dat Satan een slecht gevoel in de rechtszaal zou overbrengen en boos zou worden. De rechters beschouwden ook deze verklaringen en gedragingen als aanwijzingen voor de ernst en het langdurige karakter van zijn psychische problemen.

Rechtbank: man kon zijn eigen wil niet bepalen

Het Openbaar Ministerie stelde dat de man ondanks zijn psychiatrische problemen nog enige verantwoordelijkheid voor zijn gedrag kon dragen, vooral omdat hij tijdens de incidenten met de zorgmedewerkers inmiddels medicatie gebruikte. De verdediging was het daarmee niet eens en betoogde dat de verdachte volledig ontoerekeningsvatbaar moest worden verklaard.

De rechtbank koos uiteindelijk voor het standpunt van de verdediging. Volgens de rechters waren de psychotische wanen zo overheersend dat de man zijn eigen wil niet vrijelijk kon bepalen en niet in staat was zijn handelen aan te passen aan wat wel en niet was toegestaan. Zelfs wanneer hij enig besef had dat zijn gedrag verboden was, kon hij door zijn psychische stoornis niet overeenkomstig dat besef handelen.

Daarmee werd voldaan aan de voorwaarden van artikel 39 van het Wetboek van Strafrecht, waarin is bepaald dat iemand niet strafbaar is wanneer een bewezenverklaard feit vanwege een psychische stoornis niet aan hem kan worden toegerekend. De rechtbank verklaarde de feiten daarom wel bewezen en strafbaar, maar oordeelde dat de verdachte zelf niet strafbaar was en ontsloeg hem van alle rechtsvervolging.

Dit juridische onderscheid is belangrijk, omdat ontslag van alle rechtsvervolging iets anders is dan vrijspraak. Bij vrijspraak staat niet vast dat iemand het ten laste gelegde heeft gedaan, terwijl de rechtbank in deze zaak juist uitdrukkelijk heeft vastgesteld dat de man alle vier de strafbare feiten heeft gepleegd.

Telefoon met afbeelding van kindermisbruik in beslag gehouden

De rechtbank moest daarnaast beslissen over verschillende elektronische apparaten die tijdens het strafrechtelijke onderzoek in beslag waren genomen. Op een Samsung A20e-telefoon van de verdachte was een afbeelding aangetroffen die volgens het dossier als kinderporno was geclassificeerd. De rechters besloten dat deze telefoon niet aan de man mocht worden teruggegeven, omdat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd zou zijn met de wet of het algemeen belang.

De telefoon is daarom aan het verkeer onttrokken, terwijl twee andere telefoons en een tablet aan de verdachte worden teruggegeven. Verbeurdverklaring was volgens de rechtbank niet mogelijk, omdat dit een aanvullende straf is en de man vanwege zijn ontoerekeningsvatbaarheid niet strafbaar is verklaard.

Het eerder geschorste bevel tot voorlopige hechtenis is eveneens opgeheven. Uit het vonnis blijkt dat de verdachte onder een bestaande zorgmachtiging valt die volgens de overgelegde stukken tot uiterlijk 29 december 2026 loopt. De uitspraak houdt geen nieuwe strafrechtelijke maatregel voor gedwongen behandeling in, waardoor de verdere psychiatrische zorg binnen het daarvoor bestaande wettelijke kader moet worden beoordeeld.

Met de uitspraak van 17 november komt een einde aan de strafzaak waarin vier ernstige feiten bewezen zijn verklaard, maar waarin de rechtbank vanwege de uitzonderlijk zware invloed van een chronische psychose geen straf heeft opgelegd. De beslissing laat zien dat de strafrechter niet uitsluitend moet beoordelen wat iemand heeft gedaan, maar ook of die persoon tijdens het plegen van de feiten in staat was zijn gedrag te begrijpen en te beheersen.