DEN HAAG – Nederland heeft zijn internationale koppositie op het gebied van elektrische laadinfrastructuur verder verstevigd en beschikt inmiddels over een van de dichtste netwerken van openbare laadpunten ter wereld. Met ruim 200.000 publiek toegankelijke laadpunten, gemiddeld ongeveer vijf per vierkante kilometer en 10,2 laadpunten per duizend inwoners laat Nederland vrijwel alle andere grote Europese landen achter zich. Volgens de nieuwste Global Mobility Guide 2026 van leasemaatschappij Ayvens, waarin 48 landen zijn onderzocht, beschikt Nederland over de meest volwassen publieke laadinfrastructuur en behaalt het land op dit onderdeel de maximale score. Toch is niet alles positief, want terwijl het aantal laadpunten blijft toenemen, dreigen problemen met het overvolle elektriciteitsnet, veranderende belastingregels en de hoge kosten van elektrisch rijden de verdere ontwikkeling af te remmen.
Het nieuwe internationale onderzoek, dat deze week werd gepubliceerd, laat zien dat Nederland jarenlang fors heeft geïnvesteerd in het toegankelijk maken van elektrisch rijden. Waar automobilisten in veel andere landen nog afhankelijk zijn van een beperkt aantal laadstations langs snelwegen of bij grote winkelcentra, is het Nederlandse laadnetwerk uitgegroeid tot een voorziening die in steeds meer woonwijken en stadscentra aanwezig is. Vooral de combinatie van openbare laadpalen langs de straat, laadvoorzieningen op bedrijfsterreinen en snellaadstations langs belangrijke verkeersroutes heeft ervoor gezorgd dat Nederland op het gebied van laadmogelijkheden een uitzonderlijke positie inneemt.
De cijfers bevestigen die voorsprong. Volgens een internationale analyse van de Europese laadinfrastructuur telde Nederland eind 2025 in totaal 202.833 publiek toegankelijke laadpunten, waarmee het land zelfs Duitsland met 200.830 laadpunten achter zich liet. Frankrijk volgde met 186.717 laadpunten, terwijl het Verenigd Koninkrijk met 103.580 laadpunten aanzienlijk minder voorzieningen had. Dat Nederland met zijn relatief kleine oppervlakte zoveel laadpunten heeft, maakt het verschil met grotere landen nog opvallender, aangezien Duitsland en Frankrijk over veel meer grondgebied beschikken en hun laadvoorzieningen daardoor over veel grotere afstanden moeten verdelen.
Nergens in Europa zoveel laadpunten per vierkante kilometer
Wanneer het aantal laadpunten wordt afgezet tegen de oppervlakte van het land, wordt duidelijk hoe uitzonderlijk dicht het Nederlandse netwerk is. Volgens de Europese vergelijking telt Nederland gemiddeld 4,88 publiek toegankelijke laadpunten per vierkante kilometer, gerekend over de totale oppervlakte van het land. Daarmee staat Nederland bovenaan de onderzochte Europese landen en heeft het een aanzienlijke voorsprong opgebouwd op veel andere lidstaten van de Europese Unie, waar de afstanden tussen openbare laadvoorzieningen doorgaans groter zijn.
De kwalificatie 'wereldkampioen laadpalen' wordt ook ondersteund door het internationale onderzoek van Ayvens, waarin Nederland van 48 onderzochte landen de hoogste score behaalt voor de volwassenheid van de laadinfrastructuur. Daarbij is wel een belangrijk onderscheid nodig: de internationale ranglijst kijkt naar de beschikbaarheid en kwaliteit van laadvoorzieningen en is geen volledige wereldwijde ranglijst van laadpunten per vierkante kilometer. Dat Nederland ook op die laatste maatstaf letterlijk ieder land ter wereld achter zich laat, is met de gepubliceerde gegevens niet afzonderlijk vastgesteld.
Ook gemeten naar het aantal inwoners behoort Nederland tot de absolute koplopers. Volgens Ayvens zijn er 10,2 publieke laadpunten beschikbaar per duizend Nederlanders, tegenover ongeveer 6,5 in België en slechts 1,9 in Duitsland. In het Verenigd Koninkrijk ligt dat aantal rond 1,3 per duizend inwoners, waardoor Nederlandse elektrische rijders gemiddeld over aanzienlijk meer openbare laadmogelijkheden beschikken dan automobilisten in veel andere landen.
Ruim 1.600 nieuwe laadpunten per maand
De omvang van het Nederlandse laadnetwerk is het resultaat van een ontwikkeling die al jarenlang gaande is en waarin gemeenten, provincies, netbeheerders, energieleveranciers en commerciële exploitanten samenwerken. Uit de voortgangsrapportage van de Nationale Agenda Laadinfrastructuur blijkt dat er in 2025 gemiddeld ongeveer 1.600 nieuwe publieke laadpunten per maand werden gerealiseerd, waardoor het netwerk niet alleen in absolute aantallen groeide, maar ook steeds beter werd verspreid over het land. Inmiddels heeft Nederland volgens deze rapportage een landelijke dekkingsgraad van ongeveer 90 procent bereikt, waarbij het beleid geleidelijk verschuift van het creëren van een basisnetwerk naar het plaatsen van extra laadpunten op locaties waar de vraag het grootst is.
De groei hangt nauw samen met het toenemende aantal elektrische voertuigen op de Nederlandse wegen. Volgens de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland reden er in september 2026 inmiddels 789.571 volledig elektrische personenauto's rond, goed voor 8,4 procent van het totale Nederlandse personenautopark. Van alle nieuw verkochte personenauto's in de eerste negen maanden van 2026 was ongeveer 42 procent volledig elektrisch, waarmee duidelijk wordt dat elektrisch rijden inmiddels een belangrijk onderdeel van de Nederlandse automarkt is geworden.
Vooral in dichtbebouwde stedelijke gebieden is een uitgebreid openbaar laadnetwerk noodzakelijk, omdat veel inwoners geen eigen oprit of garage hebben waar zij een particuliere laadvoorziening kunnen installeren. In landelijke gebieden wordt juist vaker thuis geladen, waardoor de behoefte aan openbare laadpalen anders is verdeeld. Die verschillen spelen ook in Noord-Holland en West-Friesland, waar gemeenten bij de uitbreiding van hun laadnetwerk rekening moeten houden met het aantal elektrische voertuigen, de beschikbare parkeerplaatsen en de capaciteit van het elektriciteitsnet.
Nederland zakt toch op internationale ranglijst elektrisch rijden
Opvallend is dat Nederland ondanks zijn uitzonderlijk uitgebreide laadnetwerk terrein verliest wanneer niet alleen naar laadpalen wordt gekeken, maar naar de totale aantrekkelijkheid van elektrisch rijden. In de Global Mobility Guide 2026 daalt Nederland van de tweede naar de vierde plaats, terwijl Noorwegen, Denemarken en België hoger eindigen. Nederland behaalt volgens het onderzoek 71 van de honderd punten en wordt vooral geraakt door veranderingen in het belastingbeleid en de afbouw van financiële stimuleringsmaatregelen voor elektrische auto's.
De onderzoekers beoordelen niet alleen de beschikbaarheid van laadvoorzieningen, maar kijken ook naar de aanschaf- en gebruikskosten van elektrische voertuigen, de belastingregels, het aandeel elektrische auto's en de duurzaamheid van de elektriciteitsvoorziening. Nederland scoort bijzonder sterk op de laadinfrastructuur, maar profiteert minder dan voorheen van belastingvoordelen die elektrisch rijden financieel aantrekkelijk maken. Door de afbouw van subsidies en veranderingen in de fiscale behandeling van elektrische voertuigen is het verschil in kosten tussen een elektrische auto en een vergelijkbare benzineauto voor sommige automobilisten kleiner geworden.
Dat maakt duidelijk dat een groot aantal laadpalen niet automatisch voldoende is om elektrisch rijden verder te laten groeien. Voor consumenten spelen ook de aanschafprijs van een auto, de kosten per geladen kilowattuur, de bereikbaarheid van een laadpunt en de zekerheid over toekomstige belastingmaatregelen een belangrijke rol. Wanneer openbare laadvoorzieningen wel beschikbaar zijn, maar de tarieven sterk uiteenlopen of aanzienlijk hoger liggen dan bij thuisladen, kan dat een belemmering vormen voor mensen die afhankelijk zijn van een laadpaal in hun woonwijk.
Overvol elektriciteitsnet bedreigt verdere uitbreiding
De grootste uitdaging voor de komende jaren is waarschijnlijk niet het vinden van geschikte locaties voor nieuwe laadpalen, maar het beschikbaar krijgen van voldoende elektriciteit. In verschillende delen van Nederland is het stroomnet inmiddels zo zwaar belast dat nieuwe aansluitingen niet vanzelfsprekend kunnen worden gerealiseerd, terwijl juist de groei van elektrisch vervoer, elektrische verwarming en bedrijfsactiviteiten voor een toenemende vraag naar netcapaciteit zorgt. Ook bij de uitbreiding van laadvoorzieningen voor vrachtwagens en andere zware bedrijfsvoertuigen wordt dit probleem steeds nadrukkelijker zichtbaar, omdat dergelijke voertuigen vaak een veel groter laadvermogen nodig hebben dan personenauto's.
De Nationale Agenda Laadinfrastructuur waarschuwde in april al dat netcongestie de verdere aanleg van laadvoorzieningen onder druk zet, waardoor niet alleen technische oplossingen nodig zijn, maar ook duidelijke keuzes over de verdeling van de beschikbare stroomcapaciteit. Daarbij wordt steeds vaker gekeken naar slim laden, waarbij elektrische voertuigen zoveel mogelijk worden opgeladen op momenten waarop het elektriciteitsnet minder zwaar wordt belast of wanneer er veel duurzaam opgewekte elektriciteit beschikbaar is.
Ook het zogenoemde bidirectioneel laden kan op termijn een grotere rol gaan spelen. Bij deze techniek kunnen daarvoor geschikte elektrische auto's niet alleen stroom opnemen, maar onder bepaalde voorwaarden ook elektriciteit terugleveren aan een gebouw of het net. Daarmee kunnen elektrische voertuigen onderdeel worden van een breder energiesysteem waarin productie, opslag en verbruik beter op elkaar worden afgestemd.
Voor gemeenten betekent dit dat de aanleg van laadpalen steeds nauwer verbonden raakt met het lokale energiebeleid. Nieuwe woonwijken, bedrijventerreinen en parkeerlocaties kunnen niet uitsluitend worden beoordeeld op de beschikbare ruimte voor laadvoorzieningen, omdat ook moet worden onderzocht of het elektriciteitsnet voldoende capaciteit heeft om de toekomstige vraag op te vangen.
Wereldwijd inmiddels meer dan zeven miljoen laadpunten
De internationale concurrentie blijft ondertussen groeien. Volgens het Internationaal Energieagentschap waren er eind 2025 wereldwijd meer dan zeven miljoen publieke laadpunten beschikbaar, nadat het netwerk in één jaar tijd met ongeveer 1,8 miljoen laadpunten was uitgebreid. China neemt daarbij verreweg het grootste deel voor zijn rekening en beschikt over ruim 4,7 miljoen publieke laadpunten, waarmee het land in absolute aantallen onaantastbaar aan kop staat.
Nederland kan op die schaal niet concurreren, maar onderscheidt zich juist doordat het een bijzonder groot aantal laadvoorzieningen heeft aangelegd op een relatief klein grondgebied. Het verschil tussen beide landen laat zien dat het aantal laadpunten op zichzelf weinig zegt over de beschikbaarheid voor individuele automobilisten, omdat ook de bevolkingsdichtheid, de omvang van het wegennet, het aantal elektrische voertuigen en de verdeling van laadlocaties bepalend zijn.
Voor Nederland verschuift de belangrijkste opgave daarom steeds meer van het neerzetten van zoveel mogelijk laadpalen naar het betaalbaar, betrouwbaar en efficiënt houden van het bestaande netwerk. De uitgangspositie is sterk en internationaal gezien bijzonder, maar de komende jaren moet blijken of het land zijn voorsprong kan vasthouden wanneer het stroomnet steeds voller raakt en het aantal elektrische auto's verder groeit.
De Nederlandse laadpaalkampioen heeft daarmee een nieuwe uitdaging gekregen: niet alleen ervoor zorgen dat automobilisten vrijwel overal kunnen opladen, maar ook dat dit zonder lange wachttijden, tegen betaalbare tarieven en zonder extra overbelasting van het elektriciteitsnet mogelijk blijft.



