Vier jaar cel voor gewapende woningoverval in Veghel: kleinkinderen zagen hoe opa werd bedreigd

VEGHEL – Een gewapende woningoverval waarbij drie jonge kinderen moesten toezien hoe hun opa werd vastgegrepen en bedreigd met een machete, heeft een man die in 2006 werd geboren vier jaar gevangenisstraf opgeleverd. De rechtbank in Den Bosch veroordeelde hem vrijdag 13 november voor het medeplegen van een poging tot afpersing en het bezit van twee verboden wapens. Hoewel de overvallers zonder buit vertrokken, rekent de rechtbank de verdachte het geweld en vooral de gevolgen voor de slachtoffers zwaar aan. Daarnaast moet hij nog 123 dagen jeugddetentie uitzitten vanwege een eerdere veroordeling.

De overval vond plaats op 11 oktober 2025 bij een echtpaar in Veghel. Drie mannen arriveerden in een grijze Peugeot 206, waarna twee van hen, gekleed in het zwart en met bivakmutsen over hun gezicht, de woning binnendrongen. De derde bleef in de auto achter en keerde op het erf, zodat de groep na de overval snel kon vertrekken.

Binnen werden de bewoners geconfronteerd met een hamer en een machete, een groot kapmes. De indringers eisten geld en spraken daarbij over een kluis die zich in de woning zou bevinden. De mannelijke bewoner werd bij zijn shirt vastgepakt en vastgehouden. Op dat moment waren ook de drie kleinkinderen van het echtpaar aanwezig. Zij waren slechts vier, zeven en acht jaar oud.

Ondanks de aanwezigheid van de kinderen zetten de overvallers hun bedreigingen voort. Uiteindelijk verlieten zij de woning zonder geld of andere goederen mee te nemen. Dat er geen buit werd gemaakt, betekent volgens de rechtbank allerminst dat de gevolgen van de overval minder ernstig waren.

Verdachte probeerde zijn eigen rol te verkleinen

Tijdens het strafproces draaide een belangrijk deel van de discussie om de precieze betrokkenheid van de verdachte. Hij erkende dat hij bij de overval aanwezig was geweest, maar stelde uitsluitend als chauffeur te hebben gefungeerd. Volgens zijn verklaring hadden de andere mannen hem gedwongen mee te werken en had hij pas kort voordat ze de woning bereikten begrepen wat er ging gebeuren.

De rechtbank geloofde dat verhaal niet. De verdachte legde tijdens verschillende verhoren en op de terechtzitting wisselende verklaringen af. Zo veranderde zijn verhaal over het moment waarop hij de wapens zou hebben gezien. Ook zijn verklaringen over de gebruikte kentekenplaten en schoenen die later in zijn slaapkamer werden aangetroffen, riepen volgens de rechters ernstige twijfels op.

Bij het onderzoek kwamen bovendien verschillende belastende aanwijzingen naar voren. De gebruikte Peugeot bleek eigendom van de moeder van de verdachte. Telefoongegevens ondersteunden dat hij samen met een medeverdachte naar de omgeving van de woning was gereisd. Ook werd in zijn slaapkamer een machete aangetroffen die sterke overeenkomsten vertoonde met het wapen dat op camerabeelden zichtbaar was.

De rechtbank stelde daarnaast vast dat de overvallers op de hoogte waren van een kluis in de woning. De verdachte werkte voor een zakenrelatie van het slachtoffer en was volgens de bewoner eerder in de woning geweest. De rechters concludeerden dat hij via die zakelijke relatie kennis had gekregen van de kluis.

Opvallend is dat de rechtbank niet met zekerheid kon vaststellen of de verdachte daadwerkelijk achter het stuur zat of zelf de woning binnenging. Voor zijn strafrechtelijke verantwoordelijkheid maakte dat volgens de rechters geen doorslaggevend verschil. De drie betrokkenen werkten nauw en bewust samen en hun rollen waren onderling uitwisselbaar.

Daarmee was volgens de rechtbank sprake van medeplegen en niet slechts van medeplichtigheid. Een andere verdachte werd in een afzonderlijke zaak vrijgesproken van betrokkenheid, omdat onvoldoende bewijs bestond om hem aan de overval te verbinden.

Het veilige plekje bij opa en oma bestaat niet meer

De gevolgen voor het gezin speelden een belangrijke rol bij het bepalen van de straf. Uit de slachtofferverklaringen bleek dat de grootouders hun gevoel van veiligheid en vertrouwen grotendeels zijn kwijtgeraakt. Ze slapen slecht, zijn voortdurend alert en voelen zich niet meer vanzelfsprekend veilig in hun eigen woning.

Voor de kleinkinderen was de gebeurtenis eveneens ingrijpend. De twee oudste kinderen volgen intensieve EMDR-therapie om de traumatische ervaring te verwerken. Ook het jongste kind heeft angstklachten en slaapt regelmatig bij zijn ouders in bed.

Volgens de rechtbank is het bijzonder kwalijk dat de overvallers niet onmiddellijk vertrokken toen zij zagen dat er jonge kinderen aanwezig waren. De kinderen moesten van dichtbij meemaken hoe hun opa werd vastgegrepen terwijl een groot kapmes werd getoond.

De rechters benadrukten dat de overval weliswaar juridisch als poging tot afpersing wordt aangemerkt, maar dat het geweld op dat moment al had plaatsgevonden. Het ontbreken van een buit verandert niets aan de angst en psychische schade die de daders hebben veroorzaakt.

Hogere gevangenisstraf dan geëist

Het Openbaar Ministerie had drie jaar gevangenisstraf geëist, waarvan één jaar voorwaardelijk. Daarbij ging de officier van justitie ervan uit dat de verdachte als medeplichtige had gehandeld. De rechtbank kwam tot een zwaardere beoordeling en vond vier jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend.

Daarbij woog mee dat de verdachte eerder was veroordeeld voor een straatroof. De woningoverval vond plaats terwijl hij nog in de proeftijd van die eerdere veroordeling liep. Een eerdere voorwaardelijke straf had hem er volgens de rechtbank kennelijk niet van weerhouden opnieuw een ernstig strafbaar feit te plegen.

Ook werd hij veroordeeld voor het bezit van een op een vuurwapen gelijkend gasdrukwapen, dat op 20 januari 2026 in Den Dungen werd aangetroffen, en een stroomstootwapen dat op 23 april 2026 eveneens in Den Dungen in zijn bezit was.

De verdediging had nog aangevoerd dat de verdachte onder psychische druk van zijn medeverdachten had gehandeld. Omdat de rechtbank zijn verklaringen daarover ongeloofwaardig vond, werd het beroep op psychische overmacht verworpen.

De rechters zagen evenmin aanleiding voor een gedeeltelijk voorwaardelijke gevangenisstraf met begeleiding door de reclassering. De eerder opgelegde voorwaarden hadden immers niet voorkomen dat de verdachte opnieuw de fout inging.

30.000 euro schadevergoeding voor slachtoffers

Naast de gevangenisstraf moet de verdachte samen met zijn mededaders in totaal 30.000 euro aan immateriële schadevergoeding betalen. De grootouders en hun drie kleinkinderen krijgen ieder 6.000 euro toegewezen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de dag van de overval.

De rechtbank hield bij de vaststelling van de bedragen rekening met de ernst van de bedreigingen en de psychische gevolgen. Voor de drie minderjarige slachtoffers moet het geld op een beschermde rekening worden gestort. Tot hun achttiende verjaardag kan het vermogen niet zonder toestemming van de kantonrechter worden opgenomen.

De grootvader krijgt daarnaast 250 euro aan proceskosten vergoed. Een afzonderlijke schadeclaim van 335,44 euro voor reis- en begeleidingskosten werd niet inhoudelijk behandeld, omdat de benodigde bewijsstukken ontbraken.

Omdat de verdachte tijdens de proeftijd van zijn eerdere straf opnieuw een ernstig misdrijf pleegde, besloot de rechtbank ook de eerder voorwaardelijk opgelegde 123 dagen jeugddetentie alsnog ten uitvoer te leggen.

Tot slot werd de schorsing van zijn voorlopige hechtenis opgeheven. De verdachte, die sinds 4 augustus 2026 onder voorwaarden op vrije voeten was, moet daardoor opnieuw vast komen te zitten.

Bron: Rechtbank in Den Bosch, uitspraak 13 november 2026, ECLI:NL:RBOBR:2026:8133.