Nieuwe arrestaties van oppositiebestuurders tonen hoe Erdogans regering verkiezingsverlies bestrijdt met justitie, intimidatie en bestuurlijke uitschakeling, terwijl westerse bondgenoten bij democratische afbraak opvallend stil blijven.
Het kabinet presenteert een nieuw beleidskader om het openbaar bestuur en de lokale democratie aanzienlijk te versterken. Deze richtlijn helpt de Rijksoverheid om te bepalen op welk bestuursniveau nieuwe taken thuishoren, zoals bij de gemeenten of provincies.
Oxfam ziet de groei van supervermogens als risico voor democratie, politiek en publieke voorzieningen, en pleit voor hogere belastingen op extreme rijkdom, wereldwijd, sterkere arbeidersrechten en betere lonen
In Hongarije zijn over en weer beschuldigingen van verkiezingsfraude geuit tijdens een spannende stembusgang tussen Fidesz van Viktor Orbán en oppositiepartij Tisza.
Donald Trump oefent wereldwijd invloed uit op verkiezingen door steun aan extreemrechtse partijen, desinformatie en internationale netwerken van populisten.
PVV-stemmers blijven roepen over verkiezingsfraude en linkse schuld, maar weigeren te zien dat hun woede vooral voortkomt uit wantrouwen, frustratie en zelfgekozen blindheid.
De spanning tussen burgemeester Halsema en ombudsman Ramlal groeit. In deze column: de oorzaken, botsende visies en wat dit zegt over de Amsterdamse bestuurscultuur.
Nederland is geen presidentiële democratie, zoals de Verenigde Staten of Frankrijk. We hebben geen verkiezing waarbij de bevolking rechtstreeks stemt op een regeringsleider.
De Piratenpartij Nederland strijdt voor privacy, transparantie en burgerrechten in de digitale samenleving. Lijsttrekker Matthijs Pontier wil meer burgerinspraak, open overheid en bescherming tegen digitale surveillance. De partij positioneert zich progressief-links en wil macht decentraliseren, kennis delen en democratie moderniseren. Kern: de mens centraal, niet het systeem.
Geen leden, geen partijcongressen, geen interne verkiezingen, geen kritische commissies of vergaderingen, slechts één man die beslist over alles: Geert Wilders.
In Nederland bepaalt vaak een luidruchtige minderheid het debat, terwijl de zwijgende meerderheid nauwelijks gehoord wordt. Politici en media reageren te snel op kabaal, waardoor de indruk ontstaat dat dit de volkswil is. Democratie vraagt echter om balans: luisteren naar iedereen, maar besluiten nemen op basis van brede steun.
De verkiezingen in Moldavië zijn uitgelopen op een duidelijke overwinning voor de pro-Europese Partij van Actie en Solidariteit van president Maia Sandu.
Caroline van der Plas noemt de Raad van State een “linkse kliek” die afgeschaft moet worden. Feiten tonen echter dat dit onafhankelijke orgaan wetten toetst en burgers beschermt tegen overheidsbesluiten.
De Tweede Kamer is verworden tot een toneel van scheldpartijen en oneliners, waarin politici elkaar liever framen dan inhoudelijk overtuigen. Links én rechts dragen bij aan een verruwing van het debat, waardoor respect en samenwerking verdwijnen.
Populisme presenteert zich als de stem van “het volk” tegen “de elite”, maar biedt slechts simpele slogans voor complexe problemen. Het mist ideologische samenhang, leeft van polarisatie en komt in de praktijk vast te lopen zodra compromissen nodig zijn.
Veel mensen denken dat politici na hun aftreden simpelweg een WW-uitkering krijgen, net als de gemiddelde werknemer die zijn baan verliest. Maar dat klopt niet.
De Moslimbroederschap is geen klassieke terreurorganisatie, maar juist daarom des te gevaarlijker. Ze zijn georganiseerd, ideologisch gemotiveerd en uiterst geduldig.
In feite heeft Wilders geen fractie, hij heeft een stemmachine. Hij bestuurt een kudde fractiediscipline op zijn strengst: geen tegenspraak, geen eigen meningen, geen inhoudelijke inbreng.